Σπαρακτική καταγγελία για τα ευρήματα στο Κουλούρι από τον πατέρα και θείο των δίδυμων κοριτσιών και της εξαδέλφης τους που χάθηκαν στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών
Ανατριχίλα προκαλεί η αποκάλυψη πως ανάμεσα στα μπάζα που μεταφέρθηκαν από τον τόπο της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη σε ιδιωτικό οικόπεδο ήταν οστά που ανήκουν στα δίδυμα κορίτσια και την ξαδέρφη της οικογένειας Πλακιά. Τη σοκαριστική αποκάλυψη έκανε ο πατέρας των κοριτσιών Νίκος Πλακιάς σε τηλεοπτική και ραδιοφωνική του συνέντευξη, ο οποίος ξέσπασε εναντίον των υπευθύνων για το μπάζωμα, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά:
«Oταν θα τους πάω τα οστά στο δικαστήριο μέσα, να δω αν τα έκαναν όλα σωστά»… «Δεν κάνω πίσω, δεν θα ησυχάσω ποτέ. Τα οστά στο Κουλούρι ανήκαν στα τρία δικά μας παιδιά και σε άλλη μία οικογένεια» αποκάλυψε στον ραδιοφωνικό σταθμό Στο Κόκκινο. Ο κ. Πλακιάς ανέφερε πως οι δύο οικογένειες έκαναν δεύτερη κηδεία για τα παιδιά τους, θάβοντας τα οστά που μεταφέρθηκαν με αδιαφανείς διαδικασίες από το σημείο της τραγωδίας σε ιδιωτικό οικόπεδο στην περιοχή Κουλούρι.
«Παραλάβαμε το υλικό και κάναμε και δεύτερη κηδεία. Πώς να ησυχάσει μετά ο κύριος Πλακιάς, πώς να ησυχάσει ο αδερφός μου, πώς να ησυχάσουν οι γυναίκες μας όταν είμαστε η οικογένεια που κάναμε δύο φορές κηδείες; Ποιος μπορεί να σταθεί απέναντί μου στο δικαστήριο και να πει ότι έγιναν όλα σωστά;» διερωτήθηκε ο τραγικός πατέρας, μιλώντας για την ανεύρεση των οστών των παιδιών του στο Kontra.
«Μιλάμε για την τοποθεσία Κουλούρι, η οποία ήταν η τοποθεσία όπου μπήκαμε εμείς οι γονείς τον Νοέμβριο για να δούμε τα βαγόνια, για να δούμε πού ήταν τα παιδιά μας. Καταλάβαμε από την αρχή ότι σίγουρα θα βρούμε ανθρώπινο υλικό στα καθίσματα που ήταν τα παιδιά μας, όπως ακριβώς βρέθηκαν υπολείμματα των παιδιών μας όπως και πάρα πολλά προσωπικά αντικείμενα. Πάνω σε αυτά στηρίχθηκαν οι κατηγορίες μας όταν κάναμε τις μηνύσεις κατά του Αγοραστού και κατά παντός υπευθύνου για το μπάζωμα και το ξεμπάζωμα» πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στην πορεία των ερευνών για τα αίτια της τραγωδίας, ο Νίκος Πλακιάς αισθάνεται οργή, αλλά δεν το βάζει κάτω. «Δεκαεπτά μήνες τώρα αντιμετωπίζουμε βρομιά και ασυδοσία παντού. Δεν λειτουργώ πλέον, είμαι σαν μία πέτρα, σίδερο, ατσάλι. Δεν λυγίζω, δεν καταλαβαίνω, δεν νιώθω πόνο, το μόνο που νιώθω είναι οργή και θυμό. Επρεπε να περάσουν 17 μήνες για να κάνει ο εισαγγελέας μήνυση κατά τεσσάρων προσώπων; Με τη λέξη πλημμέλημα δεν νιώθω ικανοποιημένος. Στα δικά μας τα μάτια μόνο πλημμέλημα δεν είναι» τονίζει.
