Στο περιθώριο της επαγγελματικής αναγνώρισης και χωρίς θεσμική προστασία βρίσκονται οι γυναίκες που υπηρετούν τον ελληνικό αθλητισμό, όπως καταγγέλλουν οι ίδιες οι αθλήτριες. Η έλλειψη κατοχυρωμένων εργασιακών δικαιωμάτων, ασφαλιστικής κάλυψης και μέτρων στήριξης της μητρότητας συνθέτουν μια πραγματικότητα άνισης μεταχείρισης, ιδιαίτερα έντονη στα ομαδικά αθλήματα, όπου η διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών παραμένει εμφανής.
Κορυφαίες αθλήτριες όπως η βολεϊμπολίστρια Αθηνά Παπαφωτίου και η Ολυμπιονίκης στίβου Ελισάβετ Πεσιρίδου περιγράφουν με σαφήνεια ένα σύστημα που «δεν αναγνωρίζει τον αθλητισμό των γυναικών ως επάγγελμα» και ζητούν τη δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου ισότητας και δικαιοσύνης για όλες όσες αγωνίζονται με αφοσίωση, χωρίς όμως τα δικαιώματα που τους αναλογούν.
«Δεν έχουμε κανένα προνόμιο, δεν έχουμε κανένα από τα δικαιώματα του εργαζόμενου πολίτη», αναφέρει η Αθηνά Παπαφωτίου, αθλήτρια βόλεϊ και συνεχίζει:
«Για το βόλεϊ είναι μία ειδική περίπτωση γιατί οι άντρες με τους οποίους προπονούμαστε τις ίδιες ώρες, έχουμε την ίδια προβολή, έχουμε τις ίδιες επιτυχίες, είναι αναγνωρισμένοι ως επαγγελματίες, και οι γυναίκες, όπως και κάθε άλλο γυναικείο άθλημα, είναι στην αφάνεια».
Η ίδια κάνει σαφές πως το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει καμία αναγνώριση αυτού που κάνουν οι αθλήτριες ως επάγγελμα. «Να δημιουργήσουμε το πλαίσιο το οποίο θα επιτρέψει στις γυναίκες να πετύχουν αυτά που μπορούν και κάνουν με τις δικές τους ανάγκες. Είναι θέμα δικαιοσύνης και πρόσβασης», καταλήγει.
Από την πλευρά της η Ελισάβετ Πεσιρίδου, Ολυμπιονίκης στίβου, επισημαίνει: «Στην Ελλάδα ο αθλητισμός δεν είναι επάγγελμα, είναι χόμπι. Από εκεί και πέρα, εφόσον είναι ερασιτεχνικός αθλητισμός τα περισσότερα αθλήματα, δεν υπάρχει καμία ασφάλιση, κανένα ένσημο, παρά μόνο στην ευχέρεια κάποιας ιδιωτικής εταιρίας να ασφαλίσει κάποιους αθλητές».
