Τα Βορίζια “βάφτηκαν” στο αίμα, μια βεντέτα αιματοκυλίζει το χωριό και το αίμα βράζει ανάμεσα σε οικογένειες που, παρά τα προβλήματα που προκαλούσαν οι κτηματικές διαφορές, προσπαθούσαν να ανεχτούν η μία την άλλη, ώσπου άναψε η φωτιά και κινδυνεύει να ξεκληριστεί το χωριό!
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα Βορίζια γίνονται για ένα μακελειό πρωτοσέλιδο θέμα. Ήταν το 1955 όταν τα Βορίζια γίνονταν πανελλήνιο θέμα με την περίφημη βεντέτα που μαυροφόρεσε ένα ολόκληρο χωριό!
Ήταν 27 Αυγούστου 1955, στους πρόποδες του Ψηλορείτη, όπου έρεαν άφθονο το κρασί και η τσικουδιά. Η Κρητική λύρα ηχούσε και οι μαντινάδες συμπλήρωναν τη γιορτή του Αγίου Φανουρίου. Το γλέντι όμως μετατράπηκε σε τραγωδία και η χαρά σε δυστυχία….
Σύμφωνα με τη “Μηχανή του Χρόνου”, το ιστορικό του μακελειού στα Βορίζια ξεκίνησε όταν ένας χωριανός έσφαξε τον δασοφύλακα της περιοχής. Το θύμα διασκέδαζε σε κεντρικό καφενείο του χωριού μαζί με άλλους.
Είναι αμφίβολο αν πρόλαβε να αντιληφθεί ποιος και γιατί του επιτέθηκε. Χωρίς να προηγηθεί λογομαχία ο δράστης κάρφωσε ένα κρητικό μαχαίρι και όπως λένε οι μάρτυρες “του έκοψε το λάρυγγα”.
Ο δασοφύλακας μεταφέρθηκε αιμόφυρτος στο σπίτι και μέσα σε λίγα λεπτά ξεψύχησε. Ο δράστης εκμεταλλεύτηκε τον πανικό που προκλήθηκε και κατάφερε να εξαφανιστεί χωρίς να συλληφθεί.
Σύμφωνα με το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ηρακλείου όλα ξεκίνησαν από μια διαφωνία μεταξύ των δύο ανδρών. Το θύμα, που ήταν δασοφύλακας, παρατήρησε έναν συγχωριανό του ότι υλοτομεί παράνομα μέσα σε δημόσιο δάσος. Μπροστά στον κίνδυνο να καταγγελθεί για τα καυσόξυλα, αποφάσισε να τον εκφοβίσει.
Όπως καταγγέλθηκε, παρακίνησε έναν συγγενή του να του επιτεθεί. Υπήρξαν όμως και άλλες εκδοχές ως προς το κίνητρο του δράστη.
Μάλιστα αναφέρθηκε ότι αφορμή για το έγκλημα στάθηκε το γεγονός ότι το θύμα δεν ανταπέδωσε τον χαιρετισμό στον ανιψιό του.
Μια άλλη, τρίτη εκδοχή ακούγεται αρκετά πειστική.
Η μαρτυρία του Αριστείδη Ζαχαριουδάκη από τα Βορίζια στη “Μηχανή του Χρόνου” είναι αποκαλυπτική:
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των κατοίκων που έζησαν τη σφαγή το έγκλημα διαπράχθηκε επειδή το θύμα απέτρεπε τους πελάτες να επισκεφθούν το καφενείο του δράστη.
Φαίνεται ότι το θύμα απευθύνθηκε σε μια παρέα που πήγαινε στο καφενείο του δράστη και τους κάλεσε να πιουν μαζί σε άλλο καφενείο.
Τότε έβγαλε το μαχαίρι και του επιτέθηκε..
Το φονικό προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση και όλοι οι κάτοικοι βγήκαν στους δρόμους για να δουν τι είχε συμβεί. Μεταξύ αυτών και ο 18χρονος Μανούσος Β., γιος του προέδρου της κοινότητας και συνονόματος του δράστη του φονικού. Ευρισκόμενος στο μπαλκόνι του σπιτιού του ο νεαρός δέχεται μια σφαίρα στην κοιλιακή χώρα, η οποία αποδεικνύεται θανάσιμη.
Το χτύπημα στον 18χρονο δεν ήταν τυχαίο, μια και επρόκειτο για πρώτο εξάδελφο του δράστη του πρώτου φονικού, οπότε ήταν ξεκάθαρο ότι μέσα σε λίγα λεπτά είχε ξεκινήσει ο αιματηρός κύκλος της βεντέτας.
Αργότερα, και μετά από επίπονες έρευνες, αποκαλύφθηκε ότι δράστης αυτής της δολοφονίας ήταν ο Ζαχαρίας Χ., 28 ετών, ανιψιός της συζύγου του δασοφύλακα. Όμως, τα επεισόδια στα Βορίζια δεν σταματούν εκεί.
Λίγη ώρα αργότερα βρίσκεται νεκρός σε έναν δρόμο του χωριού, χτυπημένος από πολυβόλο ο Μιχάλης Λ. Για το χτύπημα αυτό κατηγορήθηκε ο 54χρονος κτηνοτρόφος Γιάννης Β., συγγενής του δράστη του πρώτου φονικού. Η επόμενη πράξη του δράματος ήταν και η πιο τραγική.
Ένας συγγενής του τρίτου νεκρού, ο 29χρονος Θεοχάρης Λ., άρπαξε μια χειροβομβίδα και κατευθύνθηκε προς το σπίτι του σκοτωμένου δασοφύλακα, όπου είχαν συγκεντρωθεί συγγενείς και φίλοι για να τον κλάψουν.
Ο 29χρονος ανέβηκε ψηλά στην ταράτσα του σπιτιού και έριξε τη χειροβομβίδα μέσα στο πλήθος, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν επιτόπου άλλοι τρεις κάτοικοι του χωριού και να τραυματιστούν 14, αρκετοί εκ των οποίων διαμελίστηκαν και έμειναν ανάπηροι για μια ζωή.
Ο αριθμός των θυμάτων θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερος αν ο δράστης είχε καταφέρει να ρίξει τη χειροβομβίδα μέσα στο σπίτι, όμως από τη βιασύνη του χτύπησε στο επάνω μέρος της πόρτας και έμεινε στην αυλή.
Η είδηση για το πρωτοφανές μακελειό, και μάλιστα μέσα σε λίγες ώρες, έγινε αμέσως πρώτο θέμα σε όλες τις μεγάλες εφημερίδες της χώρας, οι οποίες έστειλαν απεσταλμένους στο χωριό για να καλύψουν από πρώτο χέρι τα γεγονότα.
Όμως και η Χωροφυλακή είχε φτάσει εκεί με μεγάλη δύναμη ανδρών, μια και ήταν πολύ πιθανόν να συνεχιζόταν η βεντέτα με νέο γύρο επιθέσεων.
Γι’ αυτόν τον λόγο η δίκη έγινε στην Αθήνα, έπειτα από έναν χρόνο, με πλήθος κοινού να παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον τις καταθέσεις των μαρτύρων ενώ η Αστυνομία Πόλεων είχε πάρει δρακόντεια μέτρα για να αποφευχθούν επεισόδια μεταξύ των συγγενών που είχαν κατακλύσει την αίθουσα.
Στο εδώλιο κάθισαν συνολικά έξι άτομα, τα οποία κατηγορούνταν για την εμπλοκή τους στα φονικά με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Ο φονιάς του δασοφύλακα κατέθεσε ότι είχε πιει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ και δεν καταλάβαινε τι έκανε, ενώ υποστήριξε ότι ο δασοφύλακας τον είχε βρίσει. Και οι άλλοι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ότι είχαν την παραμικρή συμμετοχή σε όσα τους καταλογίζονταν.
Η απόφαση ήταν καταδικαστική για τον δολοφόνο του δασοφύλακα και τον άνδρα που είχε σκοτώσει τον 18χρονο νεαρό, ενώ η μεγαλύτερη ποινή επιβλήθηκε στον Θεοχάρη Λ. για τη χρήση της χειροβομβίδας.
Ο Μανούσος Β. έμεινε στη φυλακή μέχρι το 1968, ενώ ο Θεοχάρης Λ., που είχε και τη μεγαλύτερη ποινή της κάθειρξης των 25 ετών αποφυλακίστηκε έχοντας εκτίσει περίπου 15 χρόνια από την ποινή του.
Η υπόθεση στα Βορίζια έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο αιματηρές βεντέτες στον ελληνικό χώρο, με ιδιαιτερότητες που ακόμα και σήμερα απασχολούν τους ειδικούς της Εγκληματολογίας.
Όσο για το χωριό, όπως αναφέρεται στο βιβλίου του Δημήτρη Ξυριτάκη «Λόγω τιμής – Ιστορίες κρητικής βεντέτας», προσπάθησε να αποτινάξει από πάνω του αυτό το συλλογικό τραύμα γιορτάζοντας πλέον το πανηγύρι του Αγίου Φανουρίου χωρίς μπαλωθιές και μουσικές και κυρίως δίχως την κατανάλωση αλκοόλ, για να τιμήσουν όλους όσοι χάθηκαν σε εκείνη τη φονική παραζάλη του 1955.
