Την ώρα που η Ορθοδοξία βιώνει την απόλυτη κορύφωση του Θείου Δράματος και εκατομμύρια πιστοί μετέχουν με ευλάβεια, σιωπή και νηστεία στο πένθος της Μεγάλης Παρασκευής, η γνωστή «Ένωση Άθεων και Αγνωστικιστών» επιλέγει για ακόμη μία χρονιά τον δρόμο της φθηνής πρόκλησης. Η διοργάνωση του λεγόμενου «Φανερού Δείπνου» με κρεατοφαγία δεν αποτελεί πλέον μια πράξη «ελευθερίας», αλλά μια δημόσια επίδειξη εμπάθειας και πνευματικής ένδειας.
Είναι μάλιστα οξύμωρο και άκρως ειρωνικό το γεγονός ότι άνθρωποι που ευαγγελίζονται την απελευθέρωση από τα θρησκευτικά «δεσμά», δανείζονται την ίδια τη θρησκευτική ορολογία για να δώσουν υπόσταση στις συνάξεις τους. Χρησιμοποιούν λέξεις όπως «Δείπνος» και «Φανερός», σε μια απέλπιδα προσπάθεια να παραφράσουν τις Γραφές, αποδεικνύοντας πως ακόμα και η άρνησή τους παραμένει εμμονικά προσκολλημένη στα σύμβολα που υποτίθεται ότι απορρίπτουν.
Κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα του καθενός να τρώει ό,τι επιθυμεί στην ιδιωτικότητά του. Όταν όμως αυτή η πράξη μετατρέπεται σε δημόσιο κάλεσμα με ειρωνικές αναφορές σε «υπερφυσικά όντα» και «θρησκευτική θλίψη», τότε ο στόχος δεν είναι η «επιστημονική σκέψη», αλλά ο χλευασμός του διπλανού. Είναι πραγματικά απορίας άξιο πώς άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί και ορθολογιστές, καταναλώνουν τόσο φαιά ουσία μόνο και μόνο για να «πικάρουν» το θρησκευτικό συναίσθημα των συμπολιτών τους σε μια ημέρα απόλυτης ιερότητας.
Η επιλεκτικότητα αυτής της «επαναστατικότητας» είναι εξίσου εξοργιστική. Γιατί, αλήθεια, αυτή η Ένωση δεν διοργανώνει αντίστοιχα γεύματα «χωρίς περιορισμούς» σε δημόσια θέα κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, προκαλώντας το θρησκευτικό αίσθημα των Μουσουλμάνων; Η απάντηση είναι προφανής… Γιατί η «γενναιότητά» τους εξαντλείται εκεί που ξέρουν ότι η ανοχή της Ορθόδοξης πίστης δεν θα απαντήσει με βία, αλλά με προσευχή. Αυτή η ασυμμετρία αποκαλύπτει ότι το κίνητρό τους δεν είναι η αθεΐα, αλλά ένα βαθύτατο σύμπλεγμα και μένος ειδικά κατά της Ορθοδοξίας.
Ο πραγματικός ορθολογισμός περιλαμβάνει τον σεβασμό στον συνάνθρωπο και στην ανάγκη του να έχει θρησκευτική ζωή. Η εμμονή να στήνονται τραπέζια κρεατοφαγίας την ώρα που οι καμπάνες των ιερών ναών ηχούν πένθιμα ή την ώρα που ο Επιτάφιος περιφέρεται στους δρόμους, δεν δείχνει «ελεύθερο πνεύμα». Δείχνει απουσία στοιχειώδους παιδείας και μια αισθητική που παραπέμπει σε παιδάκια που προσπαθούν απεγνωσμένα να τραβήξουν την προσοχή νευριάζοντας τους μεγαλύτερους.
Συνεχίζοντας την προκλητική τους τακτική, οι διοργανωτές αυτού του ιδιότυπου «δείπνου» φροντίζουν φέτος να εξαπλώσουν την ασέβειά τους σε τέσσερις πόλεις της Ελλάδας, επιλέγοντας σημεία και ώρες που συμπίπτουν προκλητικά με την κορύφωση της κατάνυξης. Στην Αθήνα, το ραντεβού έχει δοθεί στο Μοναστηράκι, την ώρα που χιλιάδες πιστοί θα συρρέουν για τον Επιτάφιο. Η πρόκληση συνεχίζεται στη Θεσσαλονίκη, στην εμβληματική περιοχή της Ροτόντας, ενώ αντίστοιχα τραπέζια προγραμματίστηκαν σε Βόλο και Σέρρες.
Το να επιλέγεις ένα σουβλακοπωλείο στις Σέρρες ή ένα ουζερί στον Βόλο την ώρα που η καμπάνα χτυπά πένθιμα, δεν σε κάνει ούτε πιο «επιστήμονα», ούτε πιο «ελεύθερο». Σε κατατάσσει απλώς στην κατηγορία εκείνων που, ελλείψει πραγματικού πνευματικού περιεχομένου, προσπαθούν να αυτοπροσδιοριστούν μέσα από την προσβολή των αξιών του γείτονά τους. Η επιλογή της Μεγάλης Παρασκευής αποδεικνύει ότι δεν τους ενδιαφέρει ο διάλογος, αλλά η ύβρις. Τελικά, οι ίδιοι οι πολίτες τους γυρίζουν την πλάτη, αναγνωρίζοντας σε αυτές τις κινήσεις μια απέραντη πνευματική φτώχεια και έναν φανατισμό που δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτόν που υποτίθεται ότι πολεμούν.
