Στα χέρια των αρχών βρίσκεται ο 89χρονος δράστης των ένοπλων επιθέσεων που σημειώθηκαν την Τρίτη στον ΕΦΚΑ Κεραμεικού και στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Ο ηλικιωμένος, ο οποίος οδηγήθηκε στη ΓΑΔΑ, προκάλεσε τον τραυματισμό συνολικά πέντε ανθρώπων, ενός υπαλλήλου στον ΕΦΚΑ από πυροβολισμό και τεσσάρων γυναικών στο Πρωτοδικείο από εξοστρακισμό. Ο δράστης συνελήφθη τελικά στην Πάτρα έξι ώρες μετά τα περιστατικά, έχοντας στην κατοχή του ένα γεμάτο 38άρι περίστροφο και σχεδιάζοντας, σύμφωνα με πληροφορίες, να διαφύγει με πλοίο στην Ιταλία.
Στις πρώτες του δηλώσεις στους αστυνομικούς της Ασφάλειας Αθηνών, ο δράστης εμμένει στο προσωπικό του πρόβλημα σχετικά με τη μη αναγνώριση των ενσήμων του στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι λαμβάνει ήδη δύο συντάξεις από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι ο δράστης είχε καταφέρει τον Ιούλιο του 2018, σε ηλικία 81 ετών, να εκδώσει άδεια για κυνηγετικό όπλο έπειτα από γνωμάτευση ψυχιάτρου. Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο 89χρονος είχε προκαλέσει επεισόδιο στο γραφείο εισαγγελέως αφήνοντας σφαίρες πάνω στο γραφείο της, με αποτέλεσμα να διαταχθεί ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρείο και να ακολουθήσει η άρση της άδειας οπλοφορίας του.
Στο μεταξύ ο φάκελος που έστειλε στην εφημερίδα “δημοκρατία” , ο 89χρονος ρακοσυλλέκτης , περιέχει σε δεκάδες σελίδες, τους λόγους για τους οποίους προέβη στην ένοπλη επίθεση. Στον ογκώδη φάκελο περιέχονται επίσης, όλες οι ενστάσεις και οι αιτήσεις που είχε καταθέσει ο 89χρονος, στα ασφαλιστικά ταμεία και στο Ευρωπαικό Δικαστήριο , επιστολές που είχε στείλει στον Πρωθυπουργό, στην πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας και έγγραφα από την νοσηλεία του σε ψυχιατρική κλινική.
Το πρόβλημά του ήταν πως δεν μπορούσε να πάρει σύνταξη και ότι στις δημόσιες υπηρεσίες που απευθύνθηκε όπως λέει του φέρθηκαν πολύ άσχημα.
Η επιστολή του 89χρονου στη “δημοκρατία”
“Κύριοι των εφημερίδων, καλημέρα. Είναι ο Π.Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959.
Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δουλειά και σχολείο. Το 1970 ταξίδεψα και εγκαταστάθηκα στο Σικάγο. Το 2005 κατέθεσα στο Σικάγο για σύνταξη και η Αμερική μου έβγαλε σύνταξη σε δύο μήνες. Επίσης, κατέθεσα στο Σικάγο τη γερμανική κάρτα και σε έξι μήνες μου έστειλαν τη μεικτή γερμανική σύνταξη.
Στο ίδιο γραφείο και την ίδια ώρα, μαζί με τις δύο κάρτες, κατέθεσα και το ελληνικό ΙΚΑ: το βιβλιάριο ενσήμων και το βιβλιάριο ασθενείας. Οι Αμερικανοί μου είπαν πως θα στείλουν τα χαρτιά στην Ελλάδα και εμένα μου έδωσαν δύο από τα αντίγραφα και κάποια άλλα χαρτιά. Από τότε που πήγαν στην Ελλάδα, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα με το ελληνικό ΙΚΑ και με τα ελληνικά δικαστήρια.
Το ελληνικό ΙΚΑ, αυτή η επιτροπή στην πλατεία Αττικής, όταν με κάλεσε στο γραφείο, με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε «γενίτσαρο» που ήρθα στην Ελλάδα τους και ζητάω σύνταξη· τους έβρισα και εγώ. Και το ελληνικό ΙΚΑ, αφού έχει την πένα και η πένα έχει τη δύναμη, μου έκανε πρώτον μια πλαστογραφία και δεύτερον ένα σαμποτάζ, γράφοντας ένα γράμμα στο γερμανικό ΙΚΑ ότι δεν μου δίνουν ελληνική σύνταξη.
ΥΓ: Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μου φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα –όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια = πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια– σαν αδέσποτο σκυλί του κλωτσού και του μπάτσου.
Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί.
Ο λυσσασμένος,
Π.Κ.»
