Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς αρχίζει για πολλές οικογένειες και η αναζήτηση εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Κολύμβηση ή χορός; Ποδόσφαιρο ή μουσική; Ζωγραφική, θέατρο, σκάκι ή ρομποτική;
Οι επιλογές είναι πολλές και συχνά οι γονείς δυσκολεύονται να αποφασίσουν ποια δραστηριότητα ανταποκρίνεται καλύτερα στην ηλικία, στον χαρακτήρα και στις ανάγκες του παιδιού τους.
Δεν υπάρχει, ωστόσο, μία δραστηριότητα που να είναι ιδανική για όλα τα παιδιά. Η ηλικία αποτελεί έναν χρήσιμο οδηγό, αλλά εξίσου σημαντικά είναι τα ενδιαφέροντα, η ιδιοσυγκρασία, η σωματική ανάπτυξη και η καθημερινότητα κάθε παιδιού.
Στόχος δεν είναι να γεμίσει ασφυκτικά το εβδομαδιαίο πρόγραμμα, αλλά το παιδί να αποκτήσει ευκαιρίες να κινηθεί, να δημιουργήσει, να συνεργαστεί και, κυρίως, να περάσει όμορφα.
Από 2 έως 4 ετών: Ανακάλυψη μέσα από το παιχνίδι
Στις πολύ μικρές ηλικίες, το παιχνίδι παραμένει ο βασικός τρόπος μάθησης. Τα παιδιά χρειάζονται δραστηριότητες με κίνηση, μουσική, χρώματα και ελεύθερη έκφραση, χωρίς αυστηρούς κανόνες και απαιτήσεις επίδοσης.
Η μουσικοκινητική αγωγή, το θεατρικό παιχνίδι, η ζωγραφική, το παιχνίδι με πηλό και οι οργανωμένες δραστηριότητες κίνησης μπορούν να ενισχύσουν τον συντονισμό, τη φαντασία και την κοινωνικότητά τους.
Η εξοικείωση με το νερό ή τα πρώτα μαθήματα κολύμβησης αποτελούν επίσης μια καλή επιλογή, εφόσον πραγματοποιούνται σε ασφαλές περιβάλλον και με εκπαιδευτές που γνωρίζουν τις ανάγκες αυτής της ηλικίας.
Σε αυτή τη φάση δεν χρειάζεται πίεση για «σωστή» εκτέλεση. Το ζητούμενο είναι το παιδί να νιώσει ασφάλεια, να χαρεί τη συμμετοχή και να μάθει να λειτουργεί για λίγο μέσα σε μια μικρή ομάδα.
Πόσες δραστηριότητες είναι αρκετές
Για τα μικρότερα παιδιά, μία ή δύο οργανωμένες δραστηριότητες είναι συνήθως αρκετές. Καθώς μεγαλώνουν, ο αριθμός μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα με τις σχολικές υποχρεώσεις, τις αντοχές και τη δική τους επιθυμία.
Σημάδια όπως η μόνιμη κούραση, ο εκνευρισμός, η άρνηση συμμετοχής ή η έλλειψη χρόνου για ύπνο και ελεύθερο παιχνίδι δείχνουν ότι το πρόγραμμα ίσως χρειάζεται να περιοριστεί.
Από 4 έως 6 ετών: Κίνηση, φαντασία και κοινωνικοποίηση
Στην προσχολική ηλικία τα παιδιά αρχίζουν να ακολουθούν απλές οδηγίες, να συνεργάζονται και να εκφράζουν πιο καθαρά τις προτιμήσεις τους.
Είναι μια καλή περίοδος για δραστηριότητες όπως ο χορός, η ενόργανη ή ρυθμική γυμναστική, η κολύμβηση, οι πολεμικές τέχνες σε αρχικό επίπεδο και τα πρώτα ομαδικά αθλήματα.
Παράλληλα, η ζωγραφική, το κουκλοθέατρο, η μουσική προπαιδεία και το θεατρικό παιχνίδι καλλιεργούν τη δημιουργικότητα και βοηθούν τα παιδιά να εκφράζουν συναισθήματα και σκέψεις.
Μπορούν επίσης να γνωρίσουν το σκάκι μέσα από παιχνίδια και ιστορίες, χωρίς να απαιτείται από αυτά να κατανοήσουν αμέσως όλους τους κανόνες.
Η δραστηριότητα πρέπει να έχει σύντομη διάρκεια, εναλλαγές και έντονο στοιχείο παιχνιδιού. Αν το παιδί επιστρέφει χαρούμενο και θέλει να ξαναπάει, η επιλογή πιθανότατα του ταιριάζει.
Από 6 έως 9 ετών: Η ηλικία των πρώτων σταθερών ενδιαφερόντων
Με την είσοδο στο Δημοτικό, τα παιδιά μπορούν να συμμετάσχουν σε πιο οργανωμένες δραστηριότητες και να κατανοήσουν καλύτερα τους κανόνες, τη συνεργασία και την έννοια της προσπάθειας.
Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, κολύμβηση, στίβος, τένις, χορός και πολεμικές τέχνες προσφέρουν κίνηση, εκτόνωση και επαφή με συνομηλίκους.
Είναι επίσης κατάλληλη ηλικία για την εκμάθηση μουσικού οργάνου, τη χορωδία, το θέατρο, τις εικαστικές τέχνες και το σκάκι. Δραστηριότητες όπως η ρομποτική και τα εργαστήρια πειραμάτων μπορούν να προσελκύσουν παιδιά που αγαπούν τις κατασκευές, την τεχνολογία και την επίλυση προβλημάτων.
Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά αρχίζουν να ανακαλύπτουν τι πραγματικά τους αρέσει. Είναι φυσιολογικό να δοκιμάσουν κάτι και στη συνέχεια να αλλάξουν γνώμη. Η δοκιμή δεν αποτελεί αποτυχία, αλλά μέρος της διαδικασίας μέσα από την οποία γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους.
Από 9 έως 12 ετών: Δεξιότητες, αυτοπεποίθηση και ομαδικότητα
Στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού τα ενδιαφέροντα γίνονται πιο συγκεκριμένα και τα παιδιά μπορούν να αφοσιωθούν περισσότερο σε έναν στόχο.
Τα ομαδικά αθλήματα ενισχύουν τη συνεργασία, την υπευθυνότητα και τη διαχείριση τόσο της νίκης όσο και της ήττας.
Τα ατομικά αθλήματα, όπως η κολύμβηση, ο στίβος, το τένις ή οι πολεμικές τέχνες, βοηθούν το παιδί να παρακολουθεί τη δική του πρόοδο και να θέτει προσωπικούς στόχους.
Η μουσική, το θέατρο, η φωτογραφία, η δημιουργική γραφή, το σκάκι, η ρομποτική και ο προγραμματισμός μπορούν να καλλιεργήσουν τη συγκέντρωση, την έκφραση και την κριτική σκέψη.
Σε αυτή τη φάση είναι σημαντικό η επιλογή να γίνεται μαζί με το παιδί και όχι αποκλειστικά από τον γονέα.
Από 12 ετών και πάνω: Έκφραση, ταυτότητα και ουσιαστική επιλογή
Στην εφηβεία, η δραστηριότητα μπορεί να λειτουργήσει ως διέξοδος από την πίεση του σχολείου και ως χώρος έκφρασης και κοινωνικής σύνδεσης.
Οι έφηβοι έχουν συνήθως πιο ξεκάθαρη άποψη για όσα τους ενδιαφέρουν και χρειάζονται μεγαλύτερη ελευθερία στην επιλογή.
Ομαδικά και ατομικά αθλήματα, γυμναστήριο με κατάλληλη επίβλεψη, χορός, μουσικά συγκροτήματα, θέατρο, φωτογραφία, κινηματογράφος, δημιουργική γραφή, ξένες γλώσσες, προγραμματισμός και εθελοντικές δράσεις αποτελούν μερικές μόνο από τις επιλογές.
Για ορισμένα παιδιά, μια δραστηριότητα μπορεί πλέον να εξελιχθεί σε σοβαρή ενασχόληση ή ακόμη και να επηρεάσει τις μελλοντικές σπουδές τους.
Για άλλα, αρκεί να αποτελεί έναν ευχάριστο τρόπο αποφόρτισης και αυτό είναι εξίσου σημαντικό.
ΠΗΓΗ: eleftheria.gr
