Ο Ιων Δραγούμης έγραφε στο «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» κάτι που επαναλάμβανε συχνά σε ομιλίες του: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από τη βρώμα όπου κυλιούμαστε, θα μας σώσει από τη μετριότητα και από την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε».
Η Ιστορία δικαίωσε πολλάκις τον μαχητή και στοχαστή, που δολοφονήθηκε από το ένοπλο άγημα των Βενιζελικών. Εκείνοι που δεν τιμούν τον αγώνα του, αλλά και τους ποταμούς αίματος που έχουν χυθεί για αυτόν τον άγιο ελληνικό τόπο, είναι πολιτικοί που βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης και ανέχονται να προκαλείται το ελληνικό Εθνος εντός του Κοινοβουλίου μας!
Εγραψε η εφημερίδα μας σχετικά: «Πριν από λίγες ημέρες, Σκοπιανός βουλευτής μέσα στην ελληνική Βουλή, χωρίς κανείς να τον διακόψει, αποκαλούσε το γειτονικό κράτος “Μακεδονία”, χωρίς ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος να αντιδράσει.
[…] Καταλάβαμε το γιατί. Ούτε λίγο ούτε πολύ, απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων, ισχυρίστηκε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει αλλάξει στο θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ, λέγοντας ότι “η Ελλάδα είναι έτοιμη να δεχθεί μια σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό στον όρο “Μακεδονία”, που θα διαφοροποιεί σαφέστατα το κράτος αυτό από την ελληνική Μακεδονία – και βεβαίως θέλουμε ένα τέτοιο όνομα, erga omnes. Δηλαδή ένα όνομα για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή, διμερή και πολυμερή”. Πρόκειται σαφώς για ένα βήμα υποχώρησης της εξωτερικής πολιτικής μας».
Πώς είναι δυνατόν να δηλώνει κάτι τέτοιο… μονομερώς ο ανεκδιήγητος ηγετίσκος του θνήσκοντος ΠΑΣΟΚ αφού, όπως σημείωνε η «δημοκρατία», δεν έχει αλλάξει «ούτε η απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992 ούτε η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ούτε, φυσικά, η απόφαση των αρχηγών κρατών της Ε.Ε. στη συνθήκη της Λισαβόνας!».
Φυσικά, τέτοιου είδους υποχωρήσεις δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτές ούτε από τον ελληνικό λαό ούτε από τη συντριπτική πλειονότητα του πολιτικού κόσμου ούτε από την ελληνική Ιστορία – τον τελικό και απόλυτο κριτή των πεπραγμένων όλων μας.
Το γειτονικό κρατίδιο, ενώ είναι πασιφανές ότι δεν μπορεί να υπάρξει στον παγκόσμιο χάρτη άνευ της ανοχής και της στήριξης της χώρας μας, έχει αντιληφθεί την ανεπάρκεια των διαχειριστών των εθνικών θεμάτων και προβάλλει απαιτήσεις τις οποίες δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμία κυβέρνηση, σε καμία περίπτωση.
Γι’ αυτό, προτού αποθρασυνθούν περαιτέρω οι έξαλλοι γείτονες, ας μαζέψει κάποιος τον ανύπαρκτο κ. Βενιζέλο.