Στην Ελλάδα οι γιατροί αντιμετωπίζονται από το κράτος σαν ευκόλως αντικαταστάσιμο προσωπικό, το οποίο οφείλει να «ευγνωμονεί» τους ιθύνοντες της διαχείρισης της κρατικά παρεχόμενης Υγείας για τα ξεροκόμματα που τους πετάει.
Ομως, σε άλλα σημεία της Γης δεν συμβαίνει αυτό. Στην «κυριακάτικη δημοκρατία» διαβάσαμε τα εξής: «Γην και ύδωρ προσφέρουν στους Ελληνες γιατρούς όλων των ειδικοτήτων τα ιδιωτικά νοσοκομεία της Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας, του Ντουμπάι και του Αμπού Ντάμπι, που εκτός από τον μηνιαίο μισθό, που μπορεί να φτάσει και τα 15.000 ευρώ τον μήνα (!), δίνουν και ένα δελεαστικό πακέτο παροχών: επιπλωμένο σπίτι, αυτοκίνητο και επίδομα εκπαίδευσης παιδιών!»
Οι Σαουδάραβες δεν δίνουν τόσο πολλά χρήματα και παροχές στους Ελληνες γιατρούς επειδή είναι πλούσιοι που αγαπούν την πατρίδα μας. Αυτά δεν ισχύουν αφενός επειδή ειδικά οι πλούσιοι προσέχουν και το τελευταίο κέρμα που δαπανούν και αφετέρου διότι, όταν κάποιος επιλέγει γιατρό, το κάνει στηριζόμενος στην αξία του και όχι στην καταγωγή του.
Κοντολογίς, οι Ελληνες γιατροί έχουν παγκόσμια φήμη και αναγνώριση και αυτά υποχρεώνουν τους Σαουδάραβες να τους δελεάζουν με λεόντειες αμοιβές και διευκολύνσεις στοχεύοντας στη… στρατολόγησή τους. Κι αφού εδώ δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν τον επιούσιο, καταφεύγουν στο εξωτερικό.
Οπως ανέφερε το ρεπορτάζ της εφημερίδας μας, μόνο τους τελευταίους μήνες «25 γιατροί έχουν πετάξει από την Αθήνα στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας με σκοπό να… τρίψουν το λυχνάρι του Αλαντίν για να εκπληρώσει τις ευχές τους το Τζίνι, ενώ αναμένεται να φύγει ένα… καραβάνι 100 γιατρών για τα επτά ιδιωτικά νοσοκομεία που βρίσκονται μόνο στην ίδια πόλη».
Η διαρροή εγκεφάλων συνεχίζεται. Επιστήμονες, εξειδικευμένο προσωπικό, νέοι με ικανότητες, όρεξη και όνειρα για το μέλλον, ο θησαυρός της πατρίδας μας, χάνονται επειδή εκείνοι που ηγούνται τους έχουν υποτιμήσει ή απλούστατα δεν τους θέλουν.
Αν η Ελλάδα δεν επενδύσει στο χαρισματικό ανθρώπινο δυναμικό της, δεν πρόκειται να υπάρξουν ούτε ανάπτυξη ούτε ανάκαμψη ούτε μέλλον.
