Οι ευρωεκλογές διεξήχθησαν με φόντο τα χρώματα της ανάκαμψης και μουσικό χαλί τη μελωδία της ευτυχίας, την οποία σηματοδοτόυσε -πάντα στα λόγια- το τέλος των θυσιών, το τέλος των Μνημονίων. Αν έδινε κάποιος βάση στις κατηγορηματικές δεσμεύσεις του πρωθυπουργού, του επιτελείου του και των πολιτευτών που ακολούθησαν την ατραπό της μαχητικής υπεράσπισης των Μνημονίων, θα νόμιζε ότι εξήλθαμε του εφιάλτη και εισχωρούμε στα γαλήνια νερά της σταθερότητας και της ασφάλειας.
Φευ, όλα τα παραπάνω απεδείχθησαν φρούδες ελπίδες, νηπιώδεις δικαιολογίες αποτυχημένων συνταγών, που σκοτώνουν τον ασθενή. Οι μόνοι που έδειχναν να… πιστεύουν αυτά τα -πολύ καλά για να είναι αληθινά- ήταν οι μεροκαματιάρηδες της «ενημέρωσης». Εκφωνούσαν ανακρίβειες, ψεύδη και τερατολογίες με στόχο την κατατρομοκράτηση του λαού και την υπαγωγή των διαφωνούντων με την ασκούμενη πολιτική στην κατηγορία των «εχθρών» της πατρίδας.
Και τελικά όλοι βλέπουμε, ακούμε και αισθανόμαστε ότι οι αλλαγές προς το καλύτερο δεν ήλθαν ποτέ. Αντ’ αυτών πλησιάζει στο Κοινοβούλιο, με βήμα ταχύ, αυτό που υποτίθεται ότι δεν θα ερχόταν ποτέ: το νέο Μνημόνιο! Μαζί με αυτό επαναλανσάρονται ως… παραμένοντες στο στρατόπεδο της τρόικας η εισφορά αλληλεγγύης (που θα καταργούνταν), οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων (που καθιστούν το χαράτσι ασήκωτο) και ένα σωρό παλιές «γνωριμίες» από το πρόσφατο παρελθόν, τις οποίες προσπαθούσαμε να ξεχάσουμε.
Ολα αυτά τι αποδεικνύουν; Πού καταλήγει η εξίσωση των πεπραγμένων της κυβέρνησης και των πασοκικών υπομοχλίων της; Στη διαχρονία της εξαπάτησης και στον θανατηφόρο βραχνά του παλαιοκομματισμού. Μέχρι να εκφραστεί η ετυμηγορία του λαού, όλα ήταν μέλι γάλα. Μόλις απομακρύνθηκαν από το ταμείο οι εκλογείς, τα γκαρσόνια της τρόικας φέρνουν τον λογαριασμό. Ωστόσο, παρόλο που το κόλπο είναι παλιό, οι συνθήκες τούτη τη φορά δεν θα ευνοήσουν όσους το χρησιμοποιούν. Οι προθέσεις του λαού φάνηκαν ξεκάθαρα στις εκλογές. Δεν υπάρχουν άλλες οικονομικές αντοχές. Ούτε ανοχή προς τους ανακόλουθους και τους δημαγωγούς. Οπότε είναι αναπόφευκτο να συνεχίσει την πορεία του το ρεύμα των πρόσφατων εκλογών.
Κοντολογίς, η Νέα Δημοκρατία ενδέχεται να ακολουθήσει το θνήσκον ΠΑΣΟΚ στο νεκροταφείο των πολιτικών ελεφάντων της χώρας. Χιλιάδες σημαντικά στελέχη της Ν.Δ. και εκατομμύρια υποστηρικτές και ψηφοφόροι κινδυνεύουν να φανούν στα μάτια του λαού όπως ο κάθε Βενιζέλος και η θλιβερή κουστωδία του. Αν και θα είναι άδικο, θα γίνει. Τα λάθη του κόμματος θα συμπαρασύρουν ολόκληρη την παράταξη.
Αυτός, όμως, είναι δευτερεύων λόγος για την αλλαγή πολιτικής. Ο βασικός είναι η πατρίδα μας και η απελευθέρωσή της από τα δεσμά του Μνημονίου. Στην πατρίδα, ασφαλώς, συμπεριλαμβάνονται και οι πολίτες, όχι μόνο οι αριθμοί…
Υπάρχουν και οι πολίτες…
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
