Τεμαχισμένη ελευθερία

Το Σύνταγμα της Ελλάδας στο άρθρο 5, παρ. 2 προβλέπει: «Ολοι όσοι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων». Δυστυχώς, η ανεξέλεγκτη ύφεση που σημειώνουν οι δείκτες πολιτικής επάρκειας εκείνων που πρέπει να εφαρμόζουν τον καταστατικό χάρτη της χώρας κατέστησε το προαναφερθέν άρθρο ανενεργό.
Στην ελληνική επικράτεια είναι λίγοι οι πολίτες που απολαμβάνουν τη (σχετική) προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους. Κι αυτό, μόνον αν κατοικούν σε περιοχές με επαρκή αστυνόμευση και καλές υποδομές. Οι πολλοί, σε καθημερινή βάση, παίζουν τη ζωή τους κορόνα γράμματα πηγαίνοντας από την εργασία τους στην οικία τους και τούμπαλιν.
Στην «κυριακάτικη δημοκρατία» δημοσιεύτηκε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ρεπορτάζ για τις πάλαι ποτέ «αρχόντισσες» των Αθηνών, την πλατεία Βικτωρίας και τη Φωκίωνος Νέγρη. Δύο γειτονιές που ξεχώριζαν για το ιδιαίτερο στιλ τους και τον έντονο τρόπο ζωής τώρα παρακμάζουν, νεκρώνουν.
Κλειστά καταστήματα, ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, εγκληματικότητα, φτώχεια, ανασφάλεια και μελαγχολία. Τέτοιους καρπούς έβγαλε το δέντρο της πολιτικής ανεπάρκειας, της ιδεολογικής αγκύλωσης και της προχειρότητας των επικεφαλής της πολιτικής ζωής της χώρας.
Οι σκληρά φορολογούμενοι πολίτες αυτών των περιοχών νιώθουν εγκαταλειμμένοι στη μοίρα τους και η μοναδική επαφή τους με τους κρατικούς μηχανισμούς είναι η υπενθύμιση της υποχρέωσής τους να πληρώνουν τα διάφορα χαράτσια.
Αυτό, φυσικά, είναι μισή σκλαβιά. Οι πολίτες -εκ των πραγμάτων- δεν έχουν το δικαίωμα να μετακινούνται όπου θέλουν, όποια ώρα το επιθυμήσουν. Πρέπει πάντοτε να κοιτούν πίσω από την πλάτη τους και να προσέχουν μη συμπεριληφθούν και εκείνοι στον ατέλειωτο κατάλογο των θυμάτων εγκληματικών ενεργειών.
Ταυτόχρονα, η αξία των ακινήτων τους πέφτει και ο αριθμός των Ελλήνων στην καρδιά της πρωτεύουσας μειώνεται. Ο κατήφορος δεν έχει σταματημό – παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις.
Η ελευθερία μας τεμαχίστηκε και χαρίστηκε κομμάτι κομμάτι στους εκάστοτε πλειοδότες.