Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο συμβολικός τόπος για να διεξαχθεί το πρώτο «εκτός έδρας» ματς της κυβέρνησης με την τρόικα από το Παρίσι. Ιδιαίτερα μετά τις χθεσινές εξελίξεις στην πόλη του φωτός, που παραπέμπουν στις μέρες της Γαλλικής Επανάστασης. Για πρώτη φορά σε επίπεδο κορυφής υπάρχει αντίσταση στα όσα η Ανγκελα Μέρκελ και η «παρέα» της έχουν επιβάλει σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη. Η πολιτική της λιτότητας δεν θεωρείται πλέον ως… αυτονόητη υποχρέωση των Ευρωπαίων, που βλέπουν να καταρρέει η προσπάθειά τους για ένα κράτος με ανθρώπινο πρόσωπο, για το οποίο έδωσαν μάχες τόσα χρόνια, από την ηγεμονική συμπεριφορά της σιδηράς καγκελαρίου. Και για άλλη μια φορά οι Γάλλοι αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία να γκρεμίσουν μια απολυταρχική «αυτοκρατορία» που θέλει να στήσει η Γερμανία με τους πρόθυμους συμμάχους της στη γηραιά ήπειρο.
Μπορεί τα διεθνή ΜΜΕ να επιχειρούν να περάσουν τη γραμμή ότι η Γαλλία μπαίνει σε περιπέτειες, όμως η πραγματικότητα είναι ότι για πρώτη φορά το τείχος του αίσχους που όρθωσε η καγκελάριος αρχίζει να εμφανίζει ρωγμές. Μπορεί ο Ολάντ να παραίτησε την κυβέρνησή του γιατί ο Αρνό Μοντεμπούρ τόλμησε να ζητήσει να αλλάξει επιτέλους πολιτική το Βερολίνο (επειδή αυτή δεν οδηγεί πουθενά), αλλά πλέον η φωνή αυτή αποκτά ισχυρή δυναμική. Ο συναινετικός καπιταλισμός απέναντι στον νεοφιλελεύθερο βαρβαρισμό που εκπροσωπεί η frau Μέρκελ είναι η εναλλακτική πρόταση που πλέον υπάρχει στο τραπέζι και οι λαοί, κυρίως του Νότου, την έχουν ανάγκη.
Οσα εξέφρασε ο υπουργός Οικονομικών, μέχρι χθες, Μοντεμπούρ αποτελούν και για την ελληνική κυβέρνηση σανίδα σωτηρίας, εάν θέλει πράγματι να απεγκλωβιστεί από τις πιέσεις της τρόικας. Το Παρίσι, τις μέρες των ραντεβού της ελληνικής αντιπροσωπίας με τους δανειστές, θα είναι ο ιδανικός τόπος των ζυμώσεων μιας νέας Ευρώπης. Η (γαλλική) επανάσταση ξεκίνησε. Το ερώτημα είναι εάν εμείς θα βοηθήσουμε (με τις δυνάμεις μας) να πέσει η Βαστίλη ή θα σφυρίζουμε αδιάφορα. Η απόφαση είναι δική τους και δική μας…
