Η μέχρι τώρα πορεία του κ. Βενιζέλου στα δημόσια πράγματα είναι εξαιρετικά κατώτερη των περιστάσεων – ακόμα και για άνθρωπο που σταδιοδρόμησε μέσω ΠΑΣΟΚ. Η περίπτωσή του δείχνει πόσο ανησυχητικά μεγάλο ρόλο παίζει στην πολιτική η τυχαιότητα και η βουλιμία για εξουσία και διακρίσεις δίχως να υπάρχει αντίστοιχη αξία, αρετή και ταλέντο.
Ωστόσο, πρέπει σε όλα, ακόμα και στην παρακμή, να μπαίνει ένα φρένο. Να τερματίζεται άμεσα ό,τι ξεπερνάει κάθε μέτρο και όριο ανοχής και αντοχής. Ενα από αυτά είναι το έκτρωμα του ψευδοκράτους των Κατεχομένων στην Κύπρο. Το κακοφόρμισμα της πληγής που άνοιξε η εισβολή του «Αττίλα».
Με την υπάρχουσα κατάσταση στα ελληνικά πράγματα, αυτή η χαίνουσα πληγή πυορροεί εντονότερα σε σχέση με το παρελθόν. Ενώ το ψευδοκράτος είναι οριστικά και αμετάκλητα καταδικασμένο από τον ΟΗΕ και υπάρχουν δεκάδες ψηφίσματα και αποφάσεις σε βάρος της ανακήρυξής του, η Τουρκία μεθοδεύει συνεχώς και με κλιμακούμενες προσπάθειες την αναγνώρισή του!
Στις 16 Οκτωβρίου εγκαινιάστηκε το Γραφείο Αντιπροσώπευσης του ψευδοκράτους στην Ουγγαρία, μια χώρα που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του ΝΑΤΟ και -φυσικά- του ΟΗΕ. Και αυτό το κράτος, που μετέχει της διεθνούς κοινότητας, δεν περιορίστηκε μόνο να δεχτεί να ανοίξει στο έδαφός του γραφείο «αντιπροσώπευσης» η νεοπλασία του ψευδοκράτους.
Επιπλέον της αρχικής πρόκλησης, ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας, η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής και το Γραφείο για την Ανάπτυξη του Ουγγρικού Εμπορίου έκαναν συναντήσεις και… συσκέψεις με τον «υπουργό Εξωτερικών» του ψευδοκράτους Οζντίλ Ναμί!
Το θεαματικότερο όλων δεν είναι ότι η Τουρκία συνεχίζει τα ανοίγματά της την περίοδο που θα έπρεπε λόγω της αρωγής της στους ισλαμοφασίστες να είναι απομονωμένη. Αυτό που προξενεί τεράστια και αλγεινή εντύπωση είναι η ένοχη και ηχηρή σιωπή και η ασυγχώρητη απουσία της ελληνικής κυβέρνησης από το διεθνές γίγνεσθαι.
Το διαλυμένο υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, ασφαλώς, έχει περιοριστεί σε χλομά διαβήματα, τα οποία δεν έχουν γνωστοποιηθεί στο κοινό…
