Η εφημερίδα μας έχει από την πρώτη στιγμή σχολιάσει και αναλύσει το μάταιο και ύποπτο της υπόθεσης που αποκαλείται κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Πρώτα απ’ όλα, ακόμη και αν δεν ασχολείται κάποιος ιδιαίτερα με τον κοινοβουλευτικό βίο της χώρας και την Ιστορία, μπορεί να ανατρέξει στο πρόσφατο παρελθόν και να σκεφτεί πόσο επιβλαβής για το συμφέρον της χώρας ήταν η θητεία του κ. Παπαδήμου στην πρωθυπουργία της χώρας.
Η κυβέρνησή του είχε αποκληθεί ειδικού σκοπού και, τελικά, το μόνο που κατάφερε ήταν να καταστρέψει τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και να εξαϋλώσει τις αποταμιεύσεις των μικροομολογιούχων με το περιβόητο PSI.
Οι επικεφαλής των κομμάτων τρέφουν την αυταπάτη ότι σ’ αυτού του είδους τις νεφελώδεις καταστάσεις η ευθύνη για αποφάσεις που υπονομεύουν το παρόν και το μέλλον των πολιτών «διαχέονται» παντού, δίχως να υπάρχει το αναλογούν πολιτικό κόστος σε όλους όσοι είναι υπαίτιοι για τα «ατυχήματα». Αποδείχθηκε πόσο έσφαλαν όταν όλοι οι εταίροι της κυβέρνηση Παπαδήμου πλήρωσαν πανάκριβα, σε εκλογική απήχηση και αξιοπιστία, το κόστος της συμμετοχής τους.
Αυτό που χρειάζεται η πατρίδα, αν οι ψήφοι δεν αρκέσουν για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι μια κυβέρνηση… παγίου σκοπού. Ο σταθερός προσανατολισμός κάθε κυβερνητικής πλειοψηφίας είναι η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, η εθνική ανεξαρτησία και η διασφάλιση της ευημερίας των πολιτών. Οι κυβερνήσεις είθισται να σχηματίζονται έπειτα από εκλογικές διαδικασίες, όχι από νιτερέσα και συνεννοήσεις κορυφής – εντός και εκτός Ελλάδας.
Είναι αυταπόδεικτο ότι μια εθνική επανεκκίνηση με περιεχόμενο θα συνοδεύεται από ριζική μεταβολή της σύνθεσης του Κοινοβουλίου, σε όλα τα κόμματα και τις παρατάξεις. Το σύστημα δεν έχει φθαρεί λόγω Μνημονίου, απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και των αντιλαϊκών αποφάσεων που λαμβάνονται εν ριπή οφθαλμού.
Απλά, δοκιμάστηκε σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και αποδείχθηκε εντελώς ακατάλληλο για τη χώρα. Το σύστημα ξεθεμελίωσε την Ελλάδα και έφερε το Μνημόνιο. Για τη λαίλαπα που έπληξε την Ελλάδα ευθύνονται τα συγκεκριμένα πρόσωπα που καθόριζαν τις πολιτικές αποφάσεις πριν και μετά το διάγγελμα του Καστελόριζου από τον εθνικό αποδομητή Γιώργο Παπανδρέου.
