Ο Αδόλφος Χίτλερ γεννήθηκε στην Αυστρία. Κυβέρνησε τη Γερμανία. Αιματοκύλισε την Ευρώπη -κατά τα πάγια τευτονικά έθιμα. Οι Αυστριακοί συντοπίτες του δεν είχαν ποτέ την… ευκαιρία να τον ψηφίσουν, αλλά προσαρμόστηκαν εύκολα στον τρόπο ζωής του Γ’ Ράιχ, όταν οι Ναζί έριξαν τις μπάρες των συνόρων που χώριζαν την Αυστρία και τη Γερμανία, και προχώρησαν στην «Ενωση».
Πέρασαν σχεδόν επτά δεκαετίες από την ημέρα της αυτοκτονίας του προκατόχου της κ. Μέρκελ στην καγκελαρία. Η γερμανική επεκτατικότητα, για την ώρα, εκδηλώνεται με οικονομικά μέσα. Με εργαλεία το νόμισμα και την «εταιρική» σχέση που διαμορφώνουν οι χώρες στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η πατρίδα μας βιώνει το εκδικητικό μένος των επιγόνων των εθνικοσοσιαλιστών και μια αυστριακή εφημερίδα θυμήθηκε στη χριστουγεννιάτικη έκδοσή της το κατοχικό δάνειο που έδωσε (με το μαχαίρι στον λαιμό) η πατρίδα μας στη Γερμανία.
Η «Der Standard», μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακόλουθα: «Οι Γερμανοί στρατιώτες ήταν στην Ελλάδα από τον Απρίλιο του 1941 έως το Σεπτέμβριο του 1944 και πίσω τους δεν άφησαν τίποτε άλλο παρά καμένη γη και τη μνήμη σε πείνα, σαδιστικές σφαγές και εκτοπίσεις. […] Η επιχειρηματολογία των γερμανικών κυβερνήσεων (σ.σ.: για το θέμα των αποζημιώσεων) είναι κατά κάποιον τρόπο ανέντιμη».
Επίσης, στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ξεκάθαρα το δικαίωμα της Ελλάδας να διεκδικήσει τα νόμιμα και τα δίκαια από τη Γερμανία -κάτι που αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι πολλοί εκλεγμένοι εκπρόσωποί μας, οι οποίοι δεν θέλουν να κακοκαρδίσουν το Βερολίνο.
Το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων και -κυρίως- ο ανοιχτός λογαριασμός του αναγκαστικού δανείου δεν μπορεί να θεωρηθεί ελληνικός «αντιπερισπασμός». Δεν είναι δυνατόν να απαιτείται από την Ελλάδα να «εξυπηρετεί» με κάθε τρόπο τις υποχρεώσεις της προς τη Γερμανία, αν η δεύτερη αποφεύγει συστηματικά να πληρώσει για τα εγκλήματά της σε βάρος του έθνους μας. Ούτε οι διαπροσωπικές ούτε οι διεθνείς σχέσεις πρέπει να είναι ετεροβαρείς.
