Είναι θλιβερό να γνωρίζουν οι Ελληνες ότι από το υστέρημά τους πληρώνουν γενναίο μηνιάτικο -συν όλες τις παροχές- σε ανύπαρκτους πρυτάνεις, όπως ο κ. Ιωάννης Γκόλιας που έχει κάνει το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της εκκωφαντικής ακαταλληλότητάς του.
Ακόμη και αν πρύτανης του Πολυτεχνείου προσφερόταν να πληρώνει το Δημόσιο δισεκατομμύρια ευρώ μηνιαίως, για να διατηρεί θέση στο ίδρυμα που διοικεί, θα έπρεπε το κράτος να του το αρνηθεί. Επιβλαβείς γαρ οι υπηρεσίες του.
Αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος υποτίθεται ότι διευθύνει έναν κορυφαίο πνευματικό οργανισμό, είτε δεν είναι σε θέση να δει το προφανές είτε το διαπιστώνει και δεν τολμά να το ψελλίσει. Αμφότερες οι εκδοχές, απαράδεκτες.
Το προφανές για το οποίο γίνεται λόγος είναι το τεράστιο καταθλιπτικό γκραφίτι που σκέπασε σχεδόν το σύνολο της εξωτερικής επιφάνειας του Πολυτεχνείου.
Ο κ. Γκόλιας, αντί να κάνει το αυτονόητο -είτε να πληρώσει συνεργείο για να αφαιρέσει τις μουντζούρες των βανδάλων είτε να καλέσει εθελοντές φοιτητές για να καθαρίσει μαζί τους τη βρομιά- είπε: «Εχω πολλά να καταδικάσω και δεν θέλω να μπω σε αυτήν τη λογική. Δεν εκφράζω ούτε ευαρέσκεια ούτε δυσαρέσκεια».
Σε τέτοιους ανθρώπους εμπιστεύεται η ελληνική κοινωνία την πανεπιστημιακή μόρφωση των νέων γενεών; Σ’ εκείνους που δεν αξίζουν καν την ιδιότητα του πολίτη, μια και αρνούνται να πάρουν θέση υπέρ του ορθού, του όμορφου και του δικαίου;
Μπορεί να έχει φτάσει τόσο χαμηλά το επίπεδο των πανεπιστημιακών ώστε να τηρούν ίσες αποστάσεις ανάμεσα στην αθλιότητα και την αρετή;
Δυστυχώς, σημαντική μερίδα του πανεπιστημιακού κατεστημένου είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.
Οπως ο ελληνικός λαός βρίσκει τρόπους και ωθεί ξοφλημένους πολιτικούς σε ατιμωτική… αποστρατεία, το ίδιο πρέπει να κάνει και με μερικούς ανωφελείς καθηγητές και πρυτάνεις.
Είναι ντροπή να αφήνουμε τα ιερά και τα όσια της Παιδείας στο έλεος αδιάφορων, άχρηστων και φοβικών ανθρώπων.
