Οι διεθνείς τοκογλύφοι θέλουν στο μέλλον να κλέψουν το παρόν απ’ όσους ήδη το έχουν ξεπληρώσει στο παρελθόν. Ετσι θα μπορούσαν να συνοψιστούν οι παράλογες αξιώσεις των «δάνειων δυνάμεων» (όπως αποκαλούσε την τρόικα ο Γιώργος Παπανδρέου) για το ασφαλιστικό σύστημα. Επιδιώκουν, όπως όλα δείχνουν, συντάξεις που να μην ξεπερνούν τα 300 ευρώ μηνιαίως, και μερικοί εξ αυτών τα θεωρούν πολλά!
Αν κάνουμε μια προβολή τούτης της πραγματικότητας στο μέλλον και υποθέσουμε ότι γίνει αποδεκτή από την κυβέρνηση, θα αντικρίσουμε το εξής φρικτό θέαμα. Αναψοκοκκινισμένοι δυτικοί έρχονται για να ξεφαντώσουν και να εκτονώσουν απωθημένα μιας χρονιάς (και μιας ζωής ενίοτε) σ’ έναν ηλιόλουστο τόπο, με Ιστορία αλλά χωρίς μνήμη. Με πληθυσμό αλλά χωρίς λαό. Οι τουρίστες θα εξυπηρετούνται από ελληνοποιηθέντες αλλοδαπούς και αποκαμωμένους υπερήλικες, που θα εργάζονται ακόμα και στα πρόθυρα του θανάτου για ένα κομμάτι ψωμί, διότι οι συντάξεις τους θα θυμίζουν περισσότερο φιλοδωρήματα. Τέτοια Ελλάδα θέλουν οι σαρκοβόροι γύπες της Γερμανίας, των ΗΠΑ και της συμμαχίας των πρόθυμων ουραγών τους. Στους τελευταίους, δυστυχώς, περιλαμβάνονται αρκετοί πολιτικοί και δημοσιολογούντες της χώρας μας.
Υπό αυτό το πρίσμα, δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία ή αβάσιμη η αποκάλυψη των «Financial Times» για το Eurogroup της προηγούμενης Δευτέρας, όπου ο Πολ Τόμσεν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο Πιερ Μοσκοβισί της Κομισιόν και ο Μπενουά Κερέ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ανέφεραν ότι η «μεταρρύθμιση» στο Ασφαλιστικό είναι ένα από τα μεγαλύτερα κωλύματα των διαπραγματεύσεων.
Η μονότονη επωδός των δανειστών, αλλά και όσων τους εκπροσωπούν (επισήμως και ανεπισήμως) στο εσωτερικό της χώρας μας είναι η βιωσιμότητα του συστήματος. Ωστόσο και αυτή η μέριμνά τους έχει υποκριτικό χαρακτήρα. Αν τους ενδιέφερε η βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού, δεν θα έσπρωχναν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας στην ανεργία με τα άθλια και απάνθρωπα μέτρα που πρότειναν και έγιναν αποδεκτά από τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Για να είναι βιώσιμο το Ασφαλιστικό, πρώτα και κύρια πρέπει να υπάρχουν εργαζόμενοι και εργοδότες, ώστε να καταβάλλονται εισφορές. Δεν είναι δυνατόν να γίνει βιώσιμο το σύστημα αν δεν μείνει ούτε ένας εργαζόμενος στην πατρίδα μας. Οι τροϊκανοί όμως επιμένουν.
Φυσικά, δεν θα μπορούσε να περιμένει κάποιος κάτι καλύτερο από πρόσωπα που λειτουργούν με την ιδιότητα των εκπροσώπων αρπακτικών. Οι γραφειοκράτες της τρόικας εξυπηρετούν έθνη και συμφέροντα που δεν έχουν ωφελήσει ποτέ την πατρίδα μας και θα ήταν εξαιρετικά παράξενο να καταληφθούν από φιλελληνικό πνεύμα εν έτει 2015. Ως άρπαγες τους γνωρίσαμε και ως άρπαγες θα συνεχίσουν να συμπεριφέρονται. Η μέθοδός τους αλλάζει, αλλά το αποτέλεσμα είναι απαράλλακτο.
