Τώρα που κατακάθεται ο κουρνιαχτός του οικονομικού, μιντιακού, πολιτικού και ψυχολογικού πολέμου που έχει κηρυχθεί εναντίον της πατρίδας μας, γίνεται ευκολότερο να εκτιμηθούν τα νέα δεδομένα και να αποτιμηθεί η πορεία που οδήγησε σε αυτό το δεινό σημείο.
Αυτό πρέπει να γίνει όχι για να ακολουθηθεί η εύκολη οδός της γκρίνιας, που δεν οδηγεί πουθενά, αλλά για να αποφευχθούν παρόμοια λάθη στο μέλλον. Δεν είναι επιτρεπτό σε έμφρονα όντα να επαναλαμβάνουν με θρησκευτική ευλάβεια όλα όσα οδήγησαν εγγύτατα στην καταστροφή.
Ενα από τα βασικά αλλά και διαχρονικά ατοπήματα στα οποία… ειδικεύονται όλες οι κατά καιρούς κυβερνήσεις της χώρας είναι η απρονοησία. Ακόμα και όταν όλα δείχνουν προς την κατεύθυνση της κρίσης και της έλλειψης πόρων, οι επικεφαλής των κυβερνήσεων είθισται να αδιαφορούν και να οδηγούν το σκάφος κατευθείαν στα βράχια. Οταν τα ελλείμματα έκαναν ράλι, ο Σημίτης αναλάμβανε για λογαριασμό της Ελλάδας να διεξαγάγει Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 2009, όταν… άναβε κόκκινο στις αγορές για την Ελλάδα, ο Παπανδρέου κατηγορούσε τον Καραμανλή για το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων που είχε εξαγγείλει, για να αποφευχθούν τα Μνημόνια.
Τώρα που η σύγκρουση με τον φανατισμό και τις σκοτεινές επιδιώξεις προσώπων όπως ο Σόιμπλε επέβαλλε φειδώ στις δαπάνες και δημιουργία αποθεματικών πάσης φύσεως (από κεφάλαια έως είδη πρώτης ανάγκης) καθώς και σύναψη σοβαρών συμμαχιών με ισχυρές χώρες, έγιναν τα ακριβώς αντίθετα. Η κυβέρνηση έξυσε ακόμα και τον πάτο του βαρελιού, εξάντλησε τους διαθέσιμους πόρους για να ξεχρεώσει δόσεις του ΔΝΤ και η διπλωματία της δεν είχε την ένταση, την επάρκεια και την ουσία που θα έπρεπε για τόσο κρίσιμους καιρούς και απαιτητικούς χειρισμούς.
Κοντολογίς, πήγαμε απροετοίμαστοι σε ένα «ματς» με θηριώδεις και αποφασισμένους αντιπάλους, που είχαν επεξεργαστεί έως την τελευταία λεπτομέρεια τις αντιδράσεις τους σε διάφορα σενάρια.
Η ήττα είναι αναπόφευκτη για κάθε ομάδα που δεν εργάζεται σωστά και μεθοδικά για το πρωτάθλημα της εθνικής επιβίωσης.
