Οι φοροφυγάδες κλέβουν το κράτος κυρίως για πρακτικούς λόγους. Προτιμούν όσα χρήματα βγάζουν -είτε με θεμιτούς είτε με αθέμιτους τρόπους- να τα κρατούν οι ίδιοι. Μερικοί από αυτούς έχουν και ιδεολογικά κίνητρα! Ο αντικρατισμός στην Ελλάδα δεν είναι εύκολο να ξεπεραστεί διότι έχουν περάσει στο συλλογικό υποσυνείδητο τα 400 χρόνια του εγκλεισμού του Γένους στον οθωμανικό τάφο και η απροκάλυπτη ξενοκρατία που διαδέχτηκε τη σκλαβιά στους Τούρκους.
Ενα από τα ηθικού τύπου επιχειρήματα που επικαλούνται οι φοροφυγάδες είναι η διαχρονική συμπεριφορά του κράτους σαν πορτοφολάς του χειρίστου είδους και απατεώνας του κοινού ποινικού δικαίου.
Οι μικροομολογιούχοι ξέρουν καλά τι σημαίνει ελληνικό κράτος και έχουν ιδία πείρα από την αθέτηση των υποσχέσεων που δίνει. Οι άνθρωποι που κατέστρεψε ο Βαγγέλης Βενιζέλος με το «κούρεμα» που επέβαλε στα ομόλογα των αποταμιευτών και των ασφαλιστικών ταμείων ζητούν μια λύση.
Οπως έγραψε η «δημοκρατία», τα πράγματα βαίνουν προς μια θετικότερη κατεύθυνση (τουλάχιστον από την πλευρά των δικαστικών αγώνων), αφού «εκδόθηκε η πρώτη απόφαση-σταθμός ελληνικού δικαστηρίου, που δικαιώνει μικροομολογιούχο του Δημοσίου, ο οποίος είχε προσφύγει κατά τράπεζας γιατί έχασε τα χρήματά του λόγω του “κουρέματος” (PSI) των ομολόγων, το οποίο πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2012!
Η αγωγή της μικροομολογιούχου τραπεζικής υπαλλήλου εκδικάσθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2015. […] Το Ειρηνοδικείο της Αθήνας δικαίωσε την τραπεζική υπάλληλο και υποχρεώνει την αντίδικο τράπεζα να της καταβάλει αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη εξαιτίας της, αλλά και ηθική βλάβη για την ταλαιπωρία της, συνολικού ύψους 13.875 ευρώ».
Είναι αυτονόητο ότι στο θέμα έχει την υποχρέωση να παρέμβει με νομοθετικές πρωτοβουλίες η κυβέρνηση και να στηριχτεί, δίχως δεύτερη κουβέντα, από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία θα μπορέσει έτσι να ξεκινήσει τον αγώνα επανασύνδεσής της με τη μεσαία τάξη, την οποία υπερφορολόγησε και εξουθένωσε.
Ακόμα και σε συνθήκες αντίξοες όπως η παρούσα υπάρχουν τρόποι να απονεμηθεί δικαιοσύνη για τους πολίτες της χώρας.
