Το απόλυτο όνειρο των νεοφιλελευθέρων είναι η ανυπαρξία κράτους και η ενθρόνιση του χρήματος ως απόλυτου άρχοντος. Οι νεοφιλελεύθεροι καλλωπίζουν τη φάκα τους, η οποία ουσιαστικά είναι η τυραννία των πλουσίων επί των φτωχοτέρων με το «τυρί» της δραστικής μείωσης ή ακόμα και της εκμηδένισης των φόρων.
Από την άλλη, η πάγια ονείρωξη της μαρξικής άνευ θεού θρησκείας είναι η διείσδυση του κράτους σε όλες τις πτυχές και τις εκδηλώσεις του ανθρώπινου βίου και η οικειοποίηση όλων των περιουσιακών στοιχείων των πολιτών από το κομματικοποιημένο κράτος. Κοντολογίς, απαγόρευση του πλουτισμού, ακαριαία επιβολή φορολογίας 100% σε οτιδήποτε υπάρχει και παράγεται και διάθεση των κρατικών πόρων κατά το δοκούν.
Η χειρότερη εξέλιξη που μπορεί να συμβεί σε μια χώρα είναι η επιβολή φόρων σοβιετικού τύπου (κακή ώρα όπως αυτοί της μνημονιακής Ελλάδας) και η ανυπαρξία κρατικών δομών και υπηρεσιών. Και σ’ αυτό, δυστυχώς, διαπρέπουμε. Η απουσία κρατικής μέριμνας είναι εμφανής ακόμα και στην Ακρόπολη.
Ο Ιερός Βράχος, όπου συρρέουν καθημερινά χιλιάδες ξένοι επισκέπτες, αντιμετωπίζεται από μερικούς απ’ αυτούς σαν ακίνητο που μόλις αγόρασαν! Η συμπεριφορά και η αμφίεση ορισμένων είναι από χυδαία έως βαρβαρότατη. Είναι ενδεδυμένοι απρεπώς, φωνασκούν, ανάβουν τσιγάρο, ρίχνουν σκουπίδια κάτω δίχως καμία περίσκεψη και χρησιμοποιούν διαρκώς τα κοντάρια αυτοφωτογράφισης (selfie sticks) που τοποθετούν στα φορητά τηλέφωνά τους.
Ως γνωστόν, η χρήση αυτών των κονταριών έχει απαγορευτεί σε μέρη ήσσονος ιστορικής σημασίας και αισθητικής όπως το Κολοσσαίο, οι Βερσαλίες, η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου και στο Μουσείο Γκούγκενχαϊμ της Νέας Υόρκης.
Μια απλή περιήγηση να κάνει κάποιος στην Ακρόπολη θα διαπιστώσει ότι το προσωπικό δεν επαρκεί για να κάνει τους δέοντες ελέγχους και να φρενάρει την αποκτήνωση που φέρουν ορισμένοι εκ των τουριστών στις πνευματικές αποσκευές τους.
Το μόνο που απασχολεί το ανύπαρκτο υπουργείο Πολιτισμού είναι η είσπραξη των 12 ευρώ του εισιτηρίου. Μέχρι εκεί φτάνουν ο νους και η καρδιά των υπευθύνων…
