Το Σύνταγμα είναι ο καταστατικός χάρτης μιας ευνομούμενης και δημοκρατικής Πολιτείας. Δυστυχώς, στους καιρούς των Μνημονίων κατάντησε… κουρελόχαρτο και πουκάμισο αδειανό για να εξυπηρετούνται είτε αποφάσεις των δανειστών είτε τα συμφέροντα εγχώριων παραγόντων, όπως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, που ως νεόκοπος αρχηγός ετοιμάζεται για το δικό του σόου μέσω της διερευνητικής εντολής.
Δυστυχώς, μια κεφαλαιώδης και καθοριστική πρόνοια του Συντάγματος όπως είναι η προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης καταντά βήμα επικοινωνιακής φιέστας για ένα κόμμα που ούτε στις εκλογές κατέβηκε ούτε βρέθηκε στην τρίτη θέση με την ψήφο του λαού.
Το χειρότερο είναι ότι αυτοί οι απίθανοι άνθρωποι βγαίνουν και κάνουν μαθήματα δεοντολογίας και δημοκρατίας, όταν με βάση τον ηθικό κώδικα θα έπρεπε να έχουν παραδώσει τις έδρες τους, που οφείλουν σε άλλο κόμμα. Αυτό, βέβαια, δεν ισχύει μόνο για τον κ. Λαφαζάνη και την παρέα του, αλλά και για άλλους που έπραξαν το αντίστοιχο στο παρελθόν.
Ολα αυτά είναι θέματα που οφείλουν τα κόμματα να λύσουν στην όποια μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος. Το τοπίο πρέπει να ξεκαθαρίσει, ώστε να μη δίνει την ευκαιρία σε «διασπαστές» και κόμματα με σημαία ευκαιρίας, που δεν έχει ψηφίσει ο ελληνικός λαός, να αποκτούν δικαιώματα και εξουσίες από το… παράθυρο.
Και έτσι να πάψουν οι οποιοιδήποτε διαπλεκόμενοι στο μέλλον να στήνουν εντός του Κοινοβουλίου τέτοιους μηχανισμούς, που αλλοιώνουν τη λαϊκή ετυμηγορία.
Ας έλθουμε τώρα στη διερευνητική εντολή στο κόμμα Λαφαζάνη. Το Σύνταγμα προβλέπει ότι το δεύτερο και το τρίτο κόμμα λαμβάνουν την εντολή για να επιχειρήσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Εφόσον δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα να σχηματίσει ο κ. Λαφαζάνης κυβέρνηση, γιατί θέλει να την εξαντλήσει; Για τα μάτια του κόσμου και για να ασχολούνται τα media τρεις ημέρες μαζί του;
Αναρωτιόμαστε: Προς τι το τριήμερο σόου που ετοιμάζεται να στήσει; Ποιον εξυπηρετεί; Σίγουρα όχι την Ελλάδα και την κοινωνία. Ας τελειώνουμε με αυτήν την κακόγουστη παράσταση που παίζεται με τις διερευνητικές εντολές, η οποία ευτελίζει τις διατάξεις (και το πνεύμα) του Συντάγματος, και ας πάρει ο λαός τις αποφάσεις του.
