Αδράνεια και χαμένες ευκαιρίες

Η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών δεν κόμισε στην ελληνική διπλωματία κάτι άξιο λόγου, κάτι που θα θυμούνται οι πολίτες ως επιτυχία ή εθνικά υπερήφανη στάση απέναντι σε πρόκληση από άλλη χώρα. Φυσικά, η θητεία του κ. Κοτζιά δεν χαρακτηρίστηκε από τη χαμηλή ποιότητα, την ατζαμοσύνη και την εξόφθαλμη διάθεση επίδειξης υποτέλειας προς τους βασικούς «παίκτες» του δυτικού κόσμου, όπως ήταν η παράδοση και ο απαράβατος άγραφος νόμος της περιόδου του Βαγγέλη Βενιζέλου.

Ουδείς πρόκειται να λησμονήσει τις γκάφες και τη γλοιώδη εικόνα του υπουργείου Εξωτερικών του κ. Βενιζέλου, που έφτασε σε τέτοιο σημείο κατάντιας ώστε να κηρύξει μονομερώς τον… πόλεμο εναντίον του Ασαντ, να «κατακεραυνώσει» τη Ρωσία για την πολιτική της στην Ουκρανία και να αποστείλει ρηματική διακοίνωση στην Κύπρο!

Ωστόσο, και ο κ. Κοτζιάς δεν πρωτοτύπησε. Σε κάθε πρόκληση που δέχτηκαν η χώρα μας, οι ομογενείς μας, οι ελληνικές μειονότητες και κοινότητες, τα εθνικά συμφέροντα, το υπουργείο Εξωτερικών προτίμησε τα λόγια αντί των πράξεων.

Η Τουρκία μάς εποικίζει με ισλαμιστές λαθρομετανάστες και η χώρα μας δεν έχει προκαλέσει το «πάγωμα» της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης της γείτονος, ούτε έχει κινητοποιήσει τις υπηρεσίες και τις Αρχές της Ε.Ε. για να επιβάλουν κυρώσεις στο χαλιφάτο του κ. Ερντογάν.

Η αλβανική κυβέρνηση καταπιέζει την ελληνική εθνική μειονότητα, η αθλιότητα του καθεστώτος Ράμα έφτασε στο σημείο να κατεδαφίζονται ιστορικοί χριστιανικοί ναοί και το κράτος μας περιορίστηκε σε δημοσιοποίηση καταδικαστικής ανακοίνωσης και μιας αόριστης υπόσχεσης για «κινήσεις της Ελλάδας προς την Αλβανία και προς τη Διεθνή Κοινότητα». Κοντολογίς, ένα ηχηρό τίποτα.

Ο πολύπειρος Πέτρος Μολυβιάτης, που ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εξωτερικών της υπηρεσιακής κυβέρνησης, μπορεί να προσφέρει πολλά στη χώρα και στον Ελληνισμό. Η μακρά θητεία του σ’ αυτό το πόστο, οι αντιλήψεις του και ο συγκροτημένος τρόπος άσκησης εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί μπορούν να παραδειγματίσουν τους διαδόχους του.

Καιρός να λήξει η διπλωματική αδράνεια της χώρας μας.