Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010. Η «δημοκρατία» στο πρώτο κιόλας φύλλο της, στο βασικό θέμα του πρωτοσέλιδού της, προειδοποιούσε: «Μισό μισό το Αιγαίο: Πιέζει συνεχώς η Τουρκία, δεν αντιστέκεται η Ελλάδα».
Τα πράγματα από τότε ήταν προφανή – για όλους όσοι είχαν αρκετά αποθέματα γνώσεων, πληροφόρησης και πείρας για τις εξελίξεις στο γεωστρατηγικό πεδίο. Ομως λίγοι είχαν (και έχουν) την παρρησία να διατυπώσουν αυτές τις πικρές αλήθειες.
Οι μηχανισμοί παραγωγής ιδεολογίας, τα ΜΜΕ και οι επικεφαλής της πολιτικής και πνευματικής ζωής του τόπου είθισται να ακολουθούν την πολιτική του κατευνασμού στο εξωτερικό και του εφησυχασμού στο εσωτερικό.
Στους ξένους που διεκδικούν κομμάτια της εθνικής κυριαρχίας, όσοι «δικοί» μας εφαρμόζουν τον κατευνασμό είναι ειλικρινείς: προσφέρουν όσα κατά καιρούς τους ζητούνται, για να… έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.
Στο εσωτερικό είναι απολύτως ανειλικρινείς. Ωραιοποιούν την πραγματικότητα, δεν ασχολούνται με την προετοιμασία της χώρας για περιόδους κρίσης και επιτίθενται μόνο σε εκείνους που, όπως η εφημερίδα μας, παραθέτουν τα πράγματα όπως είναι.
Η «δημοκρατία», πάντοτε βασιζόμενη στο ρεπορτάζ της, είχε και έχει την εκτίμηση ότι η οικονομική δυσπραγία, η υπαγωγή στη δικαιοδοσία της τρόικας και τα Μνημόνια θα άνοιγαν την όρεξη της Τουρκίας για να διεκδικήσει από την πατρίδα μας όσο περισσότερα δύναται. Οι όποιες αξιώσεις της, για να φανούν πειστικότερες, θα εκφραστούν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό από επίσημα χείλη ορισμένων εκ των πιστωτών μας.
Η Γερμανία, ως παραδοσιακός σύμμαχος της Τουρκίας, διά της κ. Μέρκελ ζήτησε από την Ελλάδα να συνδιαχειριστεί τη συνορογραμμή της στο Αιγαίο με την Τουρκία! Πρόφαση γι’ αυτή την ανήκουστη πρόταση ήταν η μεταναστευτική κρίση. Η Γερμανίδα καγκελάριος είπε για τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων μας ότι «μόνη της η Ελλάδα, χωρίς τη στήριξη της Τουρκίας, δεν μπορεί να το κάνει».
Η Ιστορία θα ενημερώσει για μια εισέτι φορά τη Γερμανία πόσο πολύ κοστίζει η αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας μας.
