Κάθε πρόβλημα απαιτεί ισοδύναμη ευφυΐα για να λυθεί. Ακόμη και αν το ζήτημα είναι υλικό, όπως η αδυναμία κάλυψης έκτακτων ή τακτικών αναγκών, ο νους επιλαμβάνεται. Το πνεύμα οργανώνει την κάλυψη του υλικού κενού. Μία από τις πάγιες μεθόδους αντιμετώπισης τέτοιου είδους θεμάτων είναι η αναδιάταξη των πόρων με τρόπο που να μη θίγει την προσωπικότητα, την καθημερινότητα και το καλώς έχειν ατόμων ή κοινωνικών ομάδων.
Η πραγματικότητα εδώ και μία πενταετία δοκιμάζει την ευστροφία του κράτους μας και των λειτουργών του, και οι εξεταζόμενοι συγκεντρώνουν χαμηλές βαθμολογίες. Ακολουθούν τον εύκολο δρόμο. Για να πληρώνουν την τρόικα και τις εξωφρενικές απαιτήσεις της παίρνουν όσα μπορούν και προλαβαίνουν από τον λαό και προβαίνουν σε οριζόντιες περικοπές αμοιβών του Δημοσίου, συντάξεων, πόρων που διατίθενται στο κοινωνικό κράτος κ.λπ.
Επειδή με την πάροδο του χρόνου και την αύξηση των αναγκών δεν «πιάνουν» οι δικαιολογίες και οι επικλήσεις καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, έχει εφευρεθεί η φράση «ισοδύναμο μέτρο». Σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει ότι, για να μην ψαλιδιστεί κάτι κρίσιμο και χρήσιμο για όλους, θα αφαιρεθούν πόροι από εκεί που υπάρχουν και δεν χρειάζονται τόσο πολύ.
Ενα από τα «ισοδύναμα» μέτρα που θα οδηγήσουν στην κατάργηση της επιβολής ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση, σύμφωνα με τον υπουργό Πολιτισμού κ. Μπαλτά, είναι η αύξηση των εισιτηρίων στους αρχαιολογικούς χώρους.
Θα δυσχερανθεί, δηλαδή, η πρόσβαση των Ελλήνων στον πολιτισμό, για να διευκολυνθεί η πρόσβασή τους στην ιδιωτική εκπαίδευση.
Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι μονολιθικός και η συγκεκριμένη πρόταση μη επαρκής για τη συγκέντρωση του απαιτούμενου ποσού.
Αντιθέτως, πολύ πιο εύκολο και απείρως αποδοτικότερο θα ήταν να αξιοποιηθεί η αμύθητη ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, η οποία λιμνάζει και ρημάζει. Για παράδειγμα, το υπουργείο Πολιτισμού έχει τεράστιας αξίας ακίνητα, τα οποία, αντί να τα νοικιάζει, τα… χαρίζει αντί ευτελούς ή μηδενικού αντιτίμου σε ιδρύματα-σφραγίδες και υπολειτουργούντα σωματεία.
Αυτονόητα τα παραπάνω αλλά, δυστυχώς, ζητούμενα…
