Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν έβαλε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της αξιοπιστίας της αντεθνικής ιδεολογίας και πολιτικής που εμπνεύστηκε, σχεδίασε και εφήρμοσε ο Κώστας Σημίτης! Οσο παράξενο κι αν φαντάζει το προαναφερθέν, είναι ακριβές.
Ο Ερντογάν έπαιξε, από την αρχή έως το τέλος, το γεωπολιτικό χαρτί της χώρας του και -παρά τις μυριάδες δυσκολίες- κερδίζει κατά κράτος τους χλομούς, δειλούς και ανέμπνευστους κήρυκες της… αψόγου στάσεως και της οικονομοκρατίας.
Η συνάντησή του με την πανικόβλητη Ανγκελα Μέρκελ, η οποία έδωσε γην και ύδωρ στον άτυπο συνδιοικητή του Ισλαμικού Κράτους, απέδειξε ότι, πάνω απ’ όλα, η ηγεσία οποιασδήποτε χώρας διαχειρίζεται σύμβολα, έδαφος, έθνος και ισχύ. Η αριθμητική των χρημάτων έπεται.
Ο Ερντογάν, εν πολλοίς, δημιούργησε το πρόβλημα των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη με την αρωγή, τη χρηματοδότηση, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των αποκεφαλιστών του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίοι υλοποίησαν αρκετούς από τους τουρκικούς σχεδιασμούς για την περιοχή. Ενέτεινε μέχρις εκρήξεως το πρόβλημα στη Συρία και οι πρόσφυγες πλημμύρισαν την Ελλάδα και άρχισαν να φτάνουν έως τις μέχρι πρότινος απλησίαστες για εκείνους γειτονιές της Ευρώπης.
Η κυρία Μέρκελ, για να περισώσει ό,τι υπάρχει από την εθνική ομοιογένεια στη Γερμανία, έτρεξε σαν ικέτιδα στα πόδια του σουλτάνου. Αναγκάστηκε να ξεχάσει όλα τα ευρωπαϊκά (δήθεν) κεκτημένα, όπως η ελευθερία λόγου, η δημοκρατία, η ισονομία, η ισοπολιτεία, η προστασία των μειονοτήτων.
Υποχρεώθηκε να «ξεφυλλίσει» τάχιστα τα κεφάλαια χρηματοδότησης και διαδικασιών εισδοχής της γενοκτόνου Τουρκίας στην Ε.Ε. και να μη… θυμηθεί ότι αυτό το κράτος διώκει μειονότητες, κατέχει τη μισή Κύπρο και δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ διεκδικεί ελληνικά εδάφη και γεμίζει την Ε.Ε. με πρόσφυγες και λαθρομετανάστες.
Επιπλέον, «κατάπιε» και τις προσβολές και τις παραβιάσεις του πρωτοκόλλου (στην αναμνηστική φωτογραφία, όπου Ερντογάν και Μέρκελ κάθονταν στις τουρκομπαρόκ πολυθρόνες, δεν υπήρχε μεγάλη γερμανική σημαία, αλλά δύο τουρκικές και μια μικρούλα γερμανική στο τραπέζι).
Φευ, έτσι ασκείται πολιτική…
