Στα μαρτυρικά Καλάβρυτα οι Γερμανοί απέδειξαν με τις πράξεις τους (για πολλοστή φορά στον 20ό αιώνα) σε ποιες κοινωνίες λείπει ο πολιτισμός και σε ποιες θάλλει. Στις 13 Δεκεμβρίου 1943 οι πρόγονοι των σημερινών πιστωτών μας διέπραξαν στα Καλάβρυτα ένα φριχτό έγκλημα κατά της πατρίδας μας και ολόκληρης της ανθρωπότητας – μια κακουργία που θα στοιχειώνει για πάντα τη συλλογική μνήμη του πολιτισμένου κόσμου.
Εχουν περάσει 72 χρόνια από τις μαζικές εκτελέσεις και τον αφανισμό της πόλης των Καλαβρύτων και το άγος παραμένει δίχως κάθαρση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, με ευψυχία και εθνική αξιοπρέπεια, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τους αθώους Ελληνες που έπεσαν θύματα της δολοφονικής μανίας των δυνάμεων κατοχής, μεταξύ άλλων, ενώπιον του Γερμανού πρέσβη, είπε τα ακόλουθα:
«Εθνικό χρέος να μην υποστείλω τη σημαία της δικαίωσης των σεπτών θυμάτων του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων, ιδίως στέλνοντας και υπηρετώντας, όπου δει, το διπλό μήνυμα: Δεν ξεχνάμε. Ποτέ ξανά. […] Αποτελεί αυτονόητη υποχρέωσή μας, στη μνήμη των θυμάτων, να επιδιώκουμε την απαρέγκλιτη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, ως στοιχειώδες δείγμα γραφής για την τελική γενικευμένη επικράτηση του δικαίου και της νομιμότητας.
Διότι δίχως την επικράτησή τους υπάρχει ο κίνδυνος ολοκαυτώματα όπως αυτό των Καλαβρύτων, έστω και υπό άλλη μορφή, να διαπραχθούν μελλοντικώς. […] Ειδικώς ως προς τις ως άνω αποζημιώσεις, οι σχετικές απαιτήσεις, αφενός, δεν έχουν παραγραφεί. Και, αφετέρου, βρίσκουν στέρεο έρεισμα, σε συγκεκριμένες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ιδίως δε σε διατάξεις της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907».
Αυτά σημαίνουν ότι είναι χρέος όλων μας να μη σταματήσουμε λεπτό τον ιερό αγώνα για την απονομή δικαιοσύνης γι’ αυτή την υπόθεση. Τίποτα δεν ξεχνιέται και τίποτα δεν έχει παραγραφεί.
Οι Γερμανοί οφείλουν στο ακέραιο τις πολεμικές επανορθώσεις και το αναγκαστικό δάνειο, και θα πληρώσουν είτε το θέλουν είτε όχι. Το οφείλουμε στους προγόνους μας!
