«Μέτρον άριστον». Κάτι που γνωρίζαμε ότι είναι κρίσιμο για την ύπαρξή μας, αλλά δείχνουμε να έχουμε λησμονήσει και περιφρονήσει. Η πατρότητα της φράσης, σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, ανήκει στον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, ο οποίος ήταν τύραννος της Λίνδου και εις εκ των επτά σοφών της αρχαιότητας. Το θαύμα που ήταν ο ελληνικός πολιτισμός οικοδομήθηκε με θεμέλιους λίθους τη γνώση και το μέτρο, τα οποία αποτελούν το Α και το Ω της αρμονίας, του κάλλους και της αρετής.
Η εποχή μας, μια καταθλιπτική, σκοτεινή περίοδος της Ιστορίας της ανθρωπότητας, είναι ο καιρός της αντιστροφής των αξιών και της στρέβλωσης της σημασίας των λέξεων. Οταν ένας σύγχρονος Ελλην ακούσει για κάποιον ότι είναι «μέτριος», δεν θα τον θεωρήσει ισορροπημένο και παράδειγμα προς μίμηση, αλλά θα νομίσει ότι πρόκειται για κάποιον που δεν είναι καλός σε ό,τι κάνει και πως έχει «κολλήσει» σ’ ένα χαμηλό επίπεδο επιδόσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα της αναξιοκρατίας, της φυγοπονίας, της απώλειας εθνικής κυριαρχίας και της ανέχειας είναι η χώρα που ανέχτηκε την προδοσία των προδοσιών: να απεμπλουτιστεί η ιερή γλώσσα της με νομοσχέδιο!
Η Ελλάδα του προβλήματος είναι άμετρη και ασύμμετρη. Θυμίζει χαλασμένο εκκρεμές που κινείται άτακτα και είτε στέκεται στην έλλειψη είτε στην υπερβολή. Κι όσο συνεχίζεται η παραβίαση του άγραφου αλλά πανίσχυρου νόμου του μέτρου, η κατηφόρα συνεχίζεται και η διάλυση όλων όσα συνέχουν την κοινωνία, και το κράτος επιταχύνεται.
Δυστυχώς, οι πάτρωνες των δυνάμεων που δρουν διαλυτικά είναι είτε πολιτικοί είτε δημοσιογράφοι και δημοσιολογούντες. Επειδή οι ικανότητες των περισσοτέρων είναι περιορισμένες και η ηθική τους συγκρότηση άκρως προβληματική, προσπαθούν να συμπαρασύρουν ολόκληρη την κοινωνία στον δρόμο τους. Πολύ συχνά τα καταφέρνουν και γι’ αυτό ζούμε όσα ζούμε.
Μία από τις περιπτώσεις όπου περίσσεψε η υποκρισία και χάθηκε κάθε έννοια του μέτρου ήταν ο αιφνίδιος και πρόωρος θάνατος του δημοφιλούς και συμπαθούς τραγουδιστή και δημιουργού Παντελή Παντελίδη. Οι ίδιοι άνθρωποι που, από καθαρό φθόνο και πολλαπλά συμπλέγματα, αρέσκονταν να τον μειώνουν, να τον ειρωνεύονται, να του επιτίθενται και να εκφράζονται απαξιωτικά ακόμα και για τους φίλους της μουσικής του προσπάθησαν να πείσουν το πανελλήνιο ότι τον εκτιμούσαν και ότι λυπήθηκαν για το αυτοκινητικό δυστύχημα που του έκοψε το νήμα της ζωής!
Ολα αυτά δεν τιμούν ούτε τη χώρα ούτε τους πολίτες. Η έλλειψη και η υπερβολή είναι αχρείαστες, νοσογόνες καταστάσεις που μας φθείρουν. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να δει Θεού πρόσωπο, αν δεν εγκατασταθεί εκ νέου το μέτρο στις συνειδήσεις όλων μας.
