Η πραγματικότητα είναι πιο επίμονη από τα ψέματα με τα οποία προσπαθούν οι εκάστοτε ενδιαφερόμενοι να την κουκουλώσουν. Επίσης, η κατάσταση που επικρατεί στην κοινωνία δεν… κοπιάζει. Απλά υπάρχει. Ομως, εκείνοι που θέλουν να την παρουσιάσουν διαφορετική απ’ ό,τι είναι κουράζονται, πέφτουν σε αντιφάσεις, υποχρεώνονται να προβαίνουν σε ενέργειες παραδοχής των γεγονότων και, τέλος, ομολογούν τα αυτονόητα – υποχρεούμενοι να αντιμετωπίσουν και τις συνέπειες των πράξεών τους.
Αυτό το σχήμα της σισύφειας απόπειρας εξωραϊσμού της οικτρής πραγματικότητας δεν έχει πάψει να επαναλαμβάνεται από την πρώτη ημέρα της προδοτικής υπαγωγής της πατρίδας μας στο «έλεος» των πιστωτών. Οι κυβερνήσεις πέφτουν, αλλά το μνημόνιο μένει και… αβγατίζει. Μαζί με αυτό παραμένουν και οι ψευδαισθήσεις των διαχειριστών της εκτελεστικής εξουσίας πως μπορούν τάχα να πείσουν τον εαυτό τους, τους ξένους και (κυρίως) τους ψηφοφόρους τους ότι οι θανατηφόρες συνταγές των Μνημονίων είναι σωτήριες.
Κι ύστερα έρχονται οι αδιάψευστοι αριθμοί και βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Οπως έγραψε η «δημοκρατία», η πατρίδα μας έκανε ακόμα μια βουτιά σε διεθνή λίστα. Βρέθηκε στην «56η θέση σε 61 κράτη στην ανταγωνιστικότητα». Η Παγκόσμια Κατάταξη Ανταγωνιστικότητας 61 χωρών είναι αντικείμενο μελέτης του Institute for Management Development (IMD) της Ελβετίας. Η χώρα μας «έπεσε στην 56η θέση από την 50ή, σημειώνοντας τη δεύτερη μεγαλύτερη πτώση στη λίστα έπειτα από εκείνη του… Καζακστάν. […] Οι ελληνικές επιδόσεις ξεπερνούν μόνο αυτές κρατών με έντονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, όπως η Βραζιλία (57η), η Ουκρανία (59η) και η Βενεζουέλα (61η)».
Συν τοις άλλοις, χθες δημοσιοποιήθηκαν τα στοιχεία της Eurostat για την ανεργία στην Ευρώπη. Η Ελλάδα εμφανίζει τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας στην Ε.Ε. (24,2% τον Φεβρουάριο).
Αυτές οι στατιστικές διαπιστώσεις αρκούν για να αποκαλύψουν το βάθος και το εύρος της κρίσης που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας και τη ματαιότητα της προσπάθειας να δημιουργηθεί μια «μαγική εικόνα» με διάφορες ανύπαρκτες ιστορίες «επιτυχίας».
