Πρώτη αποστολή κάθε έμβιου όντος και κάθε συλλογικότητας είναι η επιβίωση. Αυτή η μάχη είναι κρισιμότατη. Η πατρίδα μας ηττάται στον ακήρυχτο πόλεμο που της έχουν κηρύξει οι δυνάμεις της παρακμής. Αδειάζει από κόσμο! Οχι μεταφορικά, κυριολεκτικά. Σε λίγα χρόνια το πρόβλημα θα είναι τόσο ορατό, ώστε θα έχει καταστεί μη αντιμετωπίσιμο.
Η «δημοκρατία» δημοσίευσε σε άρθρο μερικά από τα αποτελέσματα της έρευνας του Οργανισμού Ερευνας και Ανάλυσης διαΝόησης, που διεξήχθη από το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Βύρωνα Κοτζαμάνη, και τα οποία αφορούν το δημογραφικό κενό που χάσκει επικίνδυνα στα θεμέλια της Ελλάδας: «Στον “αστερισμό της ρυτίδας” ζει η Ελλάδα, που πρώτη φορά μεταπολεμικά βλέπει τον πληθυσμό της να συρρικνώνεται επικίνδυνα, με συνέπεια -εάν συνεχιστεί ο… κατήφορος- το 2050 να είναι μειωμένος έως κατά 2.500.000 άτομα συγκριτικά με σήμερα, και οι πολιτογραφημένοι Ελληνες να ανέρχονται σε 8.300.000!»
Ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι και το ακόλουθο: «Από τη γενιά του 1956 και μετά ξεκίνησε μια προοδευτική μείωση των γεννήσεων, η οποία συνεχίζεται έως σήμερα. Με άλλα λόγια, στη μεταπολεμική Ελλάδα δεν υπήρξε “baby boom”, όπως συνέβη σε άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες».
Αμέσως μετά τον πόλεμο η χώρα μας δεν είχε «έκρηξη γεννήσεων», διότι προέκυψε η ολέθρια σύγκρουση με την κομμουνιστική Αριστερά, η οποία σήκωσε τα όπλα εναντίον των Ελλήνων. Επίσης στην περίοδο από το 1956 κι έπειτα αρχίζει σταδιακά το πέρασμα της κοινωνίας μας σ’ έναν τρόπο ζωής και σκέψης εκδυτικισμένο, εγωκεντρικό, αποϊδεολογικοποιημένο και απομακρυσμένο από τις παραδοσιακές αξίες και τον χριστιανισμό.
Οπου εμφιλοχωρεί ο εγωισμός απομακρύνεται η ίδια η ζωή. Και στην κυρίαρχη ιδεολογία που λανσάρεται στον λαό μας σαν «σύγχρονη» υπάρχει πολύς εγωισμός.
