Ο οδοστρωτήρας του Μνημονίου ισοπεδώνει ό,τι έχει μείνει όρθιο στην Ελλάδα. Ο,τι αξίζει, ό,τι φέρνει χαμόγελο και ελπίδα, όλα όσα χαρίζουν αισιοδοξία και προοπτική στην πατρίδα μας διαλύονται από την ξενοκρατία, τα αντικοινωνικά νομοθετήματα και τα αντιλαϊκά μέτρα που θεσμοθετούνται από τις φοβικές ηγεσίες της χώρας.
Η «δημοκρατία» δεν έπαψε να το γράφει από το πρώτο φύλλο της και επιμένει: Οι «συνταγές της σωτηρίας» σκοτώνουν την ασθμαίνουσα οικονομία μας και πλέον απειλείται η ίδια η ύπαρξη της πατρίδας. Εδώ και επτά έτη διαπράττονται και εθνοκτονία και γενοκτονία, και καμία ισχυρή φωνή δεν έχει θέσει το θέμα στους διεθνείς οργανισμούς (αφυπνίζοντας και κινητοποιώντας πρώτα την κοινή γνώμη) για να μπει ένα τέλος στο διαιωνιζόμενο αίσχος της φτωχοποίησης του λαού μας και της εξουθένωσης του έθνους μας.
Μία από τις μεγάλες ντροπές των ημερών μας είναι η ακατάσχετη αιμορραγία της κοινωνίας, που χάνει ανθρώπινο δυναμικό. Νέοι, αλλά και μεγαλύτεροι φεύγουν ή απλά ετοιμάζουν βαλίτσες για το εξωτερικό για να βρουν μεροκάματο, ενώ δεν φαίνεται στον ορίζοντα πιθανότητα διακοπής της ελληνικής μετανάστευσης.
Οπως έγραψε η εφημερίδα μας, «τον δρόμο της μετανάστευσης στο εξωτερικό φαίνεται ότι επιλέγουν τρεις στους τέσσερις νέους ηλικίας 18-35 ετών, οι οποίοι δηλώνουν απογοητευμένοι από την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα έπειτα από επτά χρόνια Μνημονίου.
Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία-σοκ, τα οποία αναδεικνύει η ετήσια έρευνα για τις δαπάνες και το εισόδημα των νοικοκυριών της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος για το 2016, που πραγματοποίησε η εταιρία Marc και καταγράφει την κατάρρευση της μεσαίας τάξης της χώρας».
Αυτό είναι ένα από τα πρώτα μεγάλα στοιχήματα για την Ελλάδα και τους Ελληνες: Να βρεθεί πάση θυσία τρόπος για να επιστρέψουν τα παιδιά της πατρίδας που έφυγαν διότι η πολυετής επικράτηση της αναξιοκρατίας στέρησε τη θέση στον ήλιο, που δικαιούνταν οι ικανοί, και έδωσε υπερεξουσίες και το σύνολο των πόρων της χώρας στους κηφήνες και στα παράσιτα.
