Ο Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος ήταν ταξίαρχος εν αποστρατεία και διετέλεσε στρατοπεδάρχης της ΕΛΔΥΚ στις σφοδρές μάχες του τριημέρου 14-16/8/1974 εναντίον των Τούρκων, που εισέβαλαν στην Κύπρο μας. Ο Σταυρουλόπουλος και τα 317 παλικάρια του απέκρουσαν επιθέσεις των προαιώνιων εχθρών, με αναλογίες που άλλους θα τους είχαν γονατίσει ψυχολογικά από το πρώτο δευτερόλεπτο, πριν καν πέσει η πρώτη σφαίρα: 1:22! Ο Σταυρουλόπουλος, όμως, και οι πολεμιστές του δεν λύγισαν. Τίμησαν τα όπλα, την πατρίδα, τον Στρατό και το όνομά τους, πολεμώντας σκληρά και προκαλώντας μεγάλες απώλειες στους Τούρκους εισβολείς.
Ο Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος πέθανε την Κυριακή, γαλήνια, στον ύπνο του, σε ηλικία 92 ετών. Σε κράτη όπου τα ΜΜΕ έχουν την πρόθεση και τις δυνατότητες να αξιολογούν και να ιεραρχούν ορθά τα γεγονότα, η είδηση του θανάτου ενός ήρωα τέτοιου μεγέθους θα χαρακτηριζόταν σημαντική και θα αφιερωνόταν στη μετάδοσή της χρόνος ανάλογος της σημασίας της.
Στην Ελλάδα του Μνημονίου, της πολιτικής ορθότητας, της… γερμανοκεντρικής Αριστεράς και των παρελάσεων ομοφυλόφιλης «υπερηφάνειας» δεν χωρούν προσωπικότητες όπως ο Σταυρουλόπουλος. Πρέπει να λησμονηθούν οι αξίες που υπηρέτησε σ’ ολόκληρο τον βίο του ο γενναίος πολεμιστής.
Και στην περίπτωση του θανάτου του Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, όπως σε δεκάδες αντίστοιχης σπουδαιότητος θέματα, τα κατεστημένα ΜΜΕ σιώπησαν. Αγνόησαν τον ήρωα, τις θυσίες των παλικαριών του, τις ιστορίες απαράμιλλου θάρρους και πολεμικής αρετής που μπορεί να εμψυχώσουν, να παραδειγματίσουν τους νέους.
Τα ΜΜΕ, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων έχασε την εμπιστοσύνη του κοινού, αντιμετωπίζουν τις ειδήσεις για την πατρίδα, τη θρησκεία, την οικογένεια και την παράδοση με ειρωνικά ανασηκωμένη την οφρύν και με σκωπτικά σχόλια περί «συντηρητισμού», «ξεπερασμένων» και «αντιδραστικών» ιδεών.
Ομως, ο κόσμος που περιφρονήθηκε από τους αστραφτερούς, αλλά χάρτινους πύργους της δανεικής ισχύος των ΜΜΕ και των εξωνημένων πολιτικών καταρρέει. Οι πολίτες γύρισαν την πλάτη τους σ’ εκείνους που χλευάζουν ό,τι η πλειονότητα του λαού μας θεωρεί ιερό.
Οι Ελληνες είναι υπερήφανοι για τους πολεμιστές τους, όχι για τα παρακμιακά, νεοταξικά σαπρόφυτα.
