Οχι απλώς γκάφα, αλλά τεράστιο ολίσθημα ήταν αυτό που έκανε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, με την τραγική διαρροή ότι η Εκκλησία στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων είναι στη γραμμή της Χρυσής Αυγής.
Την ώρα μιας κρίσιμης εθνικής διαπραγμάτευσης πρέπει να κλείνεις και όχι να ανοίγεις μέτωπα, και κυρίως με την Εκκλησία, που στην Ιστορία της Ελλάδας έχει παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στα εθνικά θέματα.
Η κουλτούρα ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να μιλά και ότι πρέπει να περιορίζεται στα του οίκου της, είναι και αντιδημοκρατική και αντεθνική. Αλίμονο εάν η επιλογή του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, όταν μιλά κάθε πικραμένος για το θέμα, είναι να επιτίθεται στην Εκκλησία και να
την ταυτίζει με το όποιο πολιτικό κόμμα, και κυρίως με τη Χρυσή Αυγή, γιατί υποστηρίζει ό,τι και η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού: Οτι δεν πρέπει να λάβουν το όνομα «Μακεδονία» τα Σκόπια. Ακόμη χειρότερα εάν η άποψή του είναι ότι πρέπει η Εκκλησία να… αφορίσει τα συλλαλητήρια, για να μην ενοχλούνται οι Σκοπιανοί!
Καλό θα ήταν ο υπουργός Εξωτερικών, που εκτός των άλλων είναι και πανεπιστημιακός, να ζητήσει τη βιβλιογραφία για τον ρόλο των Ελλήνων ιεραρχών και του κλήρου σε όλες τις δύσκολες φάσεις της ελληνικής Ιστορίας, για να δει την τεράστια προσφορά στην πατρίδα και τη δημοκρατία εκατοντάδων γνωστών και άγνωστων ρασοφόρων. Διότι δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο ΥΠΕΞ διαβάζει μόνο για τους ελάχιστους στο διάβα της ιστορίας της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας που ήταν απόντες από τους αγώνες του Εθνους μας και πρόδωσαν το ράσο τους.
Παράλληλα, η επιχείρηση ταύτισης της Εκκλησίας με τη Χρυσή Αυγή τον εκθέτει και για ακόμη έναν λόγο: Ο πρώτος που σήκωσε την παντιέρα στην υπόθεση του ονόματος ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης.
Εκτός αν ο κ. Κοτζιάς θεωρεί χρυσαυγίτη και τον Μίκη Θεοδωράκη, που βγήκε ακόμη πιο σκληρός από την Εκκλησία στο ζήτημα των Σκοπίων, ζητώντας τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τους Ελληνες να μην πωλήσουν το όνομα της Μακεδονίας μας, να πουν ένα νέο «όχι» και να ξεσηκωθούν.
Πιστεύουμε ότι ο υπ. Εξωτερικών κατάλαβε το λάθος του. Χρειάζεται με παρρησία (εάν δεν το έχει ήδη κάνει) να βγει και να το διορθώσει. Αυτή την κρίσιμη ώρα, ούτε ορθοί ούτε ωφέλιμοι για τον τόπο είναι τέτοιου είδους εγκληματικοί παραλληλισμοί από τους επίσημους διαπραγματευτές.