Εδώ και αρκετό καιρό, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα στην πατρίδα μας. Αυτό, φυσικά, δεν είναι προς ψόγον. Κάθε άλλο. Οι Αμερικανοί φορολογούμενοι δεν θα ήθελαν να πληρώνουν τις ανύπαρκτες υπηρεσίες κάποιου που αδιαφορεί για τα καθήκοντά του.
Ωστόσο, το πρόβλημα με τον κ. Πάιατ είναι η παρανόηση που επικρατεί, όσον αφορά εκείνον, για το καθηκοντολόγιό του και για τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην αμερικανική διπλωματία. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου, εν πολλοίς, συμπεριφέρεται περίπου σαν ανθύπατος, σαν κυβερνήτης ρωμαϊκής επαρχίας.
Μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι πρόσφατη. Προχθές συναντήθηκε με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, τον κ. Μπουτάρη, και ένα από τα θέματα που έκρινε ως αρμόζον για να τοποθετηθεί ήταν ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης, ο ρόλος του Ιβάν Σαββίδη και η ρωσική… διείσδυση στα Βαλκάνια, η οποία διευκολύνθηκε από την απουσία αμερικανικού ενδιαφέροντος για την περιοχή.
Σε ελεύθερη απόδοση, ο κ. Πάιατ, με τις όχι και τόσο περίτεχνες διατυπώσεις του, ήθελε να πει ότι δεν πρέπει να επιτραπεί περαιτέρω επέκταση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Ιβάν Σαββίδη, διότι σχετίζεται με τους Ρώσους, και οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται για τα Βαλκάνια.
Πέρα από απρεπές και άκομψο, είναι και αντιφατικό: Οι ΗΠΑ, μια χώρα που δομήθηκε πάνω στην πίστη για την ελεύθερη οικονομία και τον υγιή ανταγωνισμό, δεν μπορούν να απαιτήσουν να εκτοπιστεί κάποιος επιχειρηματίας από μια περιοχή επειδή προέρχεται από χώρα που δεν είναι της αρεσκείας τους.
Ο Ιβάν Σαββίδης έχει επενδύσει αληθινά κεφάλαια στις δραστηριότητές του, όχι λόγια, υποσχέσεις και εκφράσεις δυσφορίας σε δημάρχους. Ζωντανό χρήμα σε λειτουργούσες επιχειρήσεις, με υπαρκτές θέσεις εργασίας. Ο κ. Πάιατ, αν ήθελε να προωθήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή, θα μπορούσε να καλέσει τους επιχειρηματίες της πατρίδας του να επενδύσουν και όχι να επιδιώκει τη χειραγώγηση του ανταγωνισμού.
Είναι, λοιπόν, διαφορετικό το καθηκοντολόγιο του πρεσβευτή από εκείνο του ανθυπάτου…
