Χθες, στο Πολιτιστικό Κέντρο Παπάγου, στην παρουσίαση του βιβλίου του αρχιπλοιάρχου ε.α. Π.Ν. Αντώνη Ναξάκη, το οποίο τιτλοφορείται «Οτζαλάν, η παράδοση ενός συμμάχου», ο Ιμπραήμ Μουσλέμ, που είναι εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Κόμματος των Κούρδων της Συρίας και μίλησε για το βιβλίο, έκανε μια αποκάλυψη διεθνών διαστάσεων:
Ο ηγέτης των Κούρδων και (ελέω κυβέρνησης Σημίτη) δεσμώτης των Τούρκων Αμπντουλάχ Οτζαλάν δέχθηκε μια επίσκεψη στο κελί του. Την απομόνωσή του έσπασαν δύο άτομα. Εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης και ένας Ρώσος. Του ζήτησαν να καλέσει τους Κούρδους της Αφρίν να συνθηκολογήσουν, να αφήσουν τους Τούρκους να καταλάβουν αμαχητί την πόλη. Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν αρνήθηκε.
Η σύντομη αφήγηση του κ. Μουσλέμ άφησε σύξυλο ένα τμήμα του ακροατηρίου. τουλάχιστον αυτό που είναι τόσο ρομαντικό, ώστε να πιστεύει ότι οι ομόδοξοι Ρώσοι δεν θα έφταναν στο σημείο να ζητήσουν από τον έγκλειστο Κούρδο ηγέτη να προδώσει το πνεύμα του αγώνα και να καλέσει τους συναγωνιστές του να… διευκολύνουν τους Τούρκους.
Ο Οτζαλάν είπε «όχι» γιατί, σε αντίθεση με πολλούς, ακόμα και «εντοιχισμένος» στο τουρκικό κάτεργο, έχει και τσαγανό και αξιοπρέπεια και ισχύοντα λόγο τιμής. Αυτοί που σχεδίασαν, ανέχτηκαν και συνήργησαν στην παράδοσή του δεν διαθέτουν τα προαναφερθέντα.
Οντως, οι άνθρωποι είναι εφήμεροι, οι φιλίες προσωρινές και τα συμφέροντα μόνιμα. Τα κράτη και οι συνασπισμοί των κρατών δεν έχουν μπέσα. Αλλάζουν ρότα, αντιλήψεις, τακτικές, συμμαχίες και εχθρούς τάχιστα. Ακολουθούν τους ρυθμούς της ροής της δυνάμεως και μόνο αυτούς.
Μέσα από αυτό το πρίσμα πρέπει η Ελλάδα να αντιμετωπίζει και το ζήτημα των Σκοπίων. Οι υποσχέσεις μικρών και μεγάλων δυνάμεων είναι άνευ αντικρίσματος. Τα μόνα που έχουν αξία είναι η διατήρηση της ισχύος της χώρας και η υπεράσπιση της εδαφικής, ιστορικής και πολιτισμικής ακεραιότητας της Ελλάδας. Ολα τα υπόλοιπα αποπροσανατολίζουν από το ζητούμενο, το οποίο είναι πάγιο: κανένα συνθετικό με το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια, καμία αναγνώριση μακεδονικού «έθνους».
