Η «κυριακάτικη δημοκρατία» αποκαλύπτει σήμερα ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να δώσει 13η σύνταξη. Αυτή είναι ακόμα μία κίνηση στην προεκλογική χορογραφία που σχεδιάζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. Κάποτε τούτο μπορεί να εντυπωσίαζε. Τώρα είναι πολύ λίγο και έρχεται πολύ αργά. Η πρωτοβουλία αυτή, αν υλοποιηθεί τελικά, θα αποδειχθεί ισοδύναμο με μια χαλασμένη ομπρέλα με την οποία κάποιοι προσπαθούν να προφυλαχθούν από την πατριωτική θύελλα που έχει ξεσπάσει από το ένα άκρο της χώρας στο άλλο.
Οι προεκλογικού τύπου παροχές εισπράττονται μεν, δεν μεταπείθουν δε. Ούτε οι υποσχέσεις μπορούν να μεταβάλουν το τοπίο. Η κατάσταση, όπως τη βιώνουν οι Ελληνες και στο υλικό αλλά και στο συναισθηματικό πεδίο, είναι αφόρητη. Επί περίπου οκτώ χρόνια τούς αφαιρούνται υλικά αγαθά, χρήματα, οι εργασίες τους, αγαπημένα πρόσωπα που έχασαν τη ζωή τους, χάνουν παιδιά, συγγενείς και φίλους που ξενιτεύονται για το μεροκάματο, βλέπουν το βιος τους να φορολογείται και στη συνέχεια να δημεύεται από το κράτος, και τώρα διαπιστώνουν πως χάνουν την πατρίδα μέσα από τα χέρια τους!
Το έθνος βρίσκεται υπό πολιορκία και οι κλειδοκράτορες και οι θεωρούμενοι ως φύλακες ανοίγουν τις πύλες στον εχθρό. Αφαιρούνται δικαιώματα, κατακτήσεις και πολιτισμός χιλιετιών για να εξευμενιστούν οι ισχυροί και να μας… συμπαθήσει ένα ανυπόληπτο και μισοερειπωμένο κρατίδιο, που κατοικείται από ένα εθνοτικό μωσαϊκό.
Οι Ελληνες έχουν οργιστεί όσο λίγες φορές στην Ιστορία. Χωρίς να ερωτηθούν, η ηγεσία παραδίδει γην και ύδωρ στους ξένους για να παρατείνουν οι άρχοντες για λίγους μήνες ακόμα την επαφή με την καρέκλα της εξουσίας και για να απολαύσουν λίγο ακόμα τις ανέσεις και τις συνοδές τής πολιτικής ισχύος παροχές.
Γι’ αυτό ο λαός επιθυμεί να τιμωρήσει τους υπευθύνους. Οι τιμωρίες συνήθως, στην εκλογική διαδικασία, πέφτουν επάνω στις κυβερνητικές και τις συμπολιτευτικές κεφαλές. Αυτό δεν είναι νέο στην Ελλάδα. Δεν είναι καν μόνο δικό μας, αποτελεί παγκόσμιο έθος και δεν είναι απλά παλιό. Είναι σύμφυτο χαρακτηριστικό των κοινωνιών. Οσο και να δαιμονοποιούνται οι μάζες από τους μηχανισμούς της κατεστημένης πληροφόρησης και από τους θεσμούς παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας, στο τέλος εκείνες αποφασίζουν για τον τερματισμό του πολιτικού βίου των δυνάμεων που θεωρούν επιβλαβείς για τους πολλούς και υπεύθυνες για τα δεινά της πλειονότητας.
Ειδικά στην περίπτωση της χώρας μας, οι κυβερνώντες, επειδή έχουν μαρξικού τύπου ιδεοληψίες και δεν συμμερίζονται το πάθος της πλειονότητας για τον Σταυρό, τη Σημαία, την Πατρίδα και την Ιστορία μας, έχουν την αυταπάτη ότι με ψίχουλα, χαρτζιλίκια, υποκριτικά χτυπήματα στην πλάτη και υποσχέσεις θα εξαγοράσουν συνειδήσεις.
Ε, όχι. Η προδοσία της Μακεδονίας δεν ξεχνιέται. Θα το διαπιστώσουν σύντομα άπαντες.
