«Η απόφαση των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ να προσκαλέσουν τη χώρα μας σημαίνει ότι η “Δημοκρατία της Μακεδονίας” γίνεται μέλος της οικογένειας». Αυτό έγραψε στο twitter o πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ για την απόφαση των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ (της Ελλάδας περιλαμβανομένης) να προσκαλέσουν την ΠΓΔΜ να αρχίσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.
Κι έπειτα από όλο τον ορυμαγδό της γελοίας προπαγάνδας, των δόλιων καθησυχαστικών δηλώσεων και διαβεβαιώσεων και των «ψύχραιμων αναλύσεων» που απευθύνονταν σε αφελείς, ήλθε η δήλωση του Σκοπιανού πρωθυπουργού, που πήρε ό,τι ήθελε (μια εθνική ταυτότητα με ιστορική και ανεκτίμητης αξίας ονομασία), δίνοντας απλές υποσχέσεις. Κοντολογίς, οι Ελληνες είδαν την ηγεσία τους να ξεπουλάει και τους ίδιους και εκείνους που θυσιάστηκαν και μάτωσαν κι εργάστηκαν για την ελευθερία του Γένους αλλά και τις επόμενες γενιές.
Η προδοσία στο ζήτημα των Σκοπίων είναι άνευ προηγουμένου και οι υπογραφές στο χαρτί των Πρεσπών πρόκειται να ανοίξουν πληγές στον εθνικό κορμό, οι οποίες δύσκολα θα γιατρευτούν και εύκολα θα κακοφορμίσουν.
Φυσικά, αυτή η καταστροφή δεν έγινε από τη μία μέρα στην άλλη. Εγινε συστηματική προετοιμασία για να ολοκληρωθεί το ανθελληνικό σχέδιο. Ενα από τα δόλια κόλπα που χρησιμοποίησαν εκείνοι που συμμετείχαν στην εκποίηση της Μακεδονίας είναι η αντιμετώπιση των οσίων και των ιερών του έθνους μας σαν «διαπραγματευτικά χαρτιά».
Η αναγνώριση κάποιου βαθμού «μακεδονικότητας» στους Σκοπιανούς, ενώ θα έπρεπε εξαρχής να είναι εκτός συζήτησης, από κάποιο σημείο κι έπειτα αντιμετωπίστηκε από μερίδα του πολιτικού κόσμου σαν ζήτημα υπό διαπραγμάτευση. Δηλαδή, η ισχυρή Ελλάδα που έχει και την Ιστορία αλλά και τους συσχετισμούς δυνάμεων με το μέρος της δέχτηκε να εκχωρήσει εθνικά κεκτημένα της σε ένα κρατίδιο υπό διάλυση, αρκεί εκείνο να υποχωρούσε λίγο στα εξωφρενικά που ζητούσε.
Και τελικά το κρατίδιο έκανε ένα βήμα πίσω και δέκα βήματα μπροστά και η Ελλάδα, λόγω της ανάξιας, επικίνδυνης και εθνικά ύποπτης ηγεσίας της, οπισθοχωρεί ατάκτως σε όλα τα μέτωπα.
Η λέξη ντροπή είναι λίγη…
