Κάθε ιδέα, πρωτοβουλία, έργο, σύστημα, κόμμα και πολιτική κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Οι προθέσεις εκάστου είναι γνωστές μόνο στον Θεό, οπότε ο δημόσιος λόγος δεν μπορεί να καταγίνεται με αυτές.
Συνεπώς, όταν ένας λαός γερνά και πεθαίνει, και μια χώρα ερημώνει -κι αυτό συμβαίνει επί σειρά ετών-, φταίνε και το πολιτικό σύστημα και τα πρόσωπα που οδήγησαν το σύνολο στα όρια εξαφάνισής του.
Εκείνοι που διαχειρίστηκαν τις τύχες της Ελλάδας για δεκαετίες ολόκληρες σκοτώνουν τον λαό και αφανίζουν την πατρίδα.
Οι ψυχροί αριθμοί φανερώνουν το μέγεθος της ζημιάς που έχουν κάνει στο έθνος όσοι υποτίθεται ότι το υπεράσπιζαν από εξωτερικούς εχθρούς και εσωτερικούς κινδύνους.
Στα «Δημογραφικά Νέα» δημοσιεύτηκε μελέτη του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων (ΕΔΚΑ), ΤΜΧΠΠΑ, του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σύμφωνα με την οποία «τις τελευταίες δεκαετίες περιορίσθηκε σημαντικά ο αριθμός των γεννήσεων (γύρω στις 90.000 ανά έτος την τρέχουσα δεκαετία) και αυξήθηκε, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού μας, ο αριθμός των θανάτων (120.000 ετησίως κατά μέσον όρο την ίδια περίοδο), με αποτέλεσμα ένα αρνητικό φυσικό ισοζύγιο».
Πέρα από τα προαναφερθέντα, υπάρχουν και άλλα στοιχεία σε αυτή τη μελέτη που αποδεικνύουν την ταχύτατη κάθοδο που πραγματοποιεί το έθνος μας στον Αδη της λήθης.
Η αύξηση του ποσοστού των ηλικιωμένων σε σχέση με τους νέους, η «αποψίλωση» της Ελλάδας από το ανθρώπινο δυναμικό της, η ανισοκατανομή του πληθυσμού στην επικράτεια, με συνέπεια την ερήμωση της υπαίθρου και την αστυφιλία, είναι φαινόμενα της ίδιας περιόδου, κατά την οποία οι πλιατσικολόγοι ανέβηκαν στην εξουσία, έταξαν λαγούς με πετραχήλια, πλούτισαν οι ίδιοι και διέλυσαν το κράτος και την κοινωνία.
Είναι προφανές: Ούτε οι ιδέες που προπαγάνδισαν οι πρωταγωνιστές του πολιτικού βίου ήταν υγιείς ούτε οι ίδιοι.
Η Ελλάδα, για να γλιτώσει τα χειρότερα, χρειάζεται επειγόντως ριζική μεταβολή στα ανώτατα κλιμάκια της πολιτικής πυραμίδας.
Η έως τώρα πορεία μας μάς οδηγεί σε προορισμό απ’ όπου είναι αδύνατη η επιστροφή.
