Η «κυριακάτικη δημοκρατία» σήμερα δημοσιεύει ρεπορτάζ για τα ονόματα που ακούγονται σε διάφορα πολιτικά γραφεία ότι είναι πιθανόν να ριχθούν στη «μάχη» των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι σοβαρός, επειδή αφορά την καθημερινή ζωή του συνόλου των πολιτών της χώρας. Ωστόσο, πολλά πρόσωπα που ασχολούνται με τα τοπικά δεν είναι σοβαρά και δεν πρόκειται να γίνουν τους αμέσως επόμενους μήνες.
Από τη μια πλευρά υπάρχει η νοσηρή αντιμετώπιση των αυτοδιοικητικών εκλογών από τα πολιτικά κόμματα. Οι δήμοι και οι περιφέρειες θεωρούνται από τους αρχηγούς και τα «περιβάλλοντά» τους ότι προσφέρονται ως ιδανικά σημεία απόθεσης των… βαρών του παρελθόντος. Δηλαδή, αν θέλουν να θέσουν κάποιον βουλευτή, υπουργό ή επιφανές στέλεχος εκτός του προσκηνίου δίχως να υποχρεωθούν να του πουν ευθέως ότι είναι ανεπιθύμητος, του αναθέτουν την αποστολή της διεκδίκησης κάποιου δήμου ή περιφέρειας. Κοντολογίς, τα κόμματα που υποτίθεται ότι μεριμνούν πρώτα και κύρια για τη ζωή, την τιμή και την αξιοπρέπεια των πολιτών και για το καλώς έχειν κράτους και έθνους θεωρούν ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ό,τι πρέπει για τους ξοφλημένους!
Από την άλλη, έχει παρατηρηθεί να επαναλαμβάνεται και η ακόλουθη προβληματική τακτική: να επιλέγονται από τα κόμματα -με την εύηχη αλλά πάντοτε παραπλανητική ταμπέλα του «υπερκομματικού» -άνθρωποι οι οποίοι είναι προδήλως ακατάλληλοι για οποιοδήποτε αξίωμα και θέση ευθύνης. Λες και το να μην έχει πολιτευτεί κάποιος στο παρελθόν τον καθιστά ικανό να αναλάβει τις ευθύνες και να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις τοπικού άρχοντα. Φυσικό επακόλουθο τούτης της μυωπικής θέασης των πραγμάτων είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση όντως να έλκει άτομα με λίγες δυνατότητες και μειωμένη θέληση να προσφέρουν στο σύνολο. Δεν θέλουν και γι’ αυτό δεν μπορούν, αλλά και πολλοί απ’ όσους θέλουν δεν μπορούν να τα καταφέρουν, ακόμη κι αν προσπαθήσουν.
Με λίγα λόγια, οι πολίτες συχνά βρίσκονται εγκλωβισμένοι μεταξύ των παιδιών του κομματικού σωλήνα, που δεν κάνουν για καμία δουλειά, και των απίθανων προσώπων που «δείχνουν καλά στην τηλεόραση». Τα αποτελέσματα όλων αυτών τα είδαμε: εκατόμβες θυμάτων σε πλημμύρες και πυρκαγιές, σκουπιδομάνι, ρύπανση, ανασφάλεια, πόλεις που βρομούν και ζέχνουν από τη μια τους άκρη στην άλλη. Η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, αλλά και η περιφέρεια της Αττικής είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της παταγώδους αποτυχίας των πολιτικών που έχουν ακολουθηθεί έως σήμερα στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Οι μόνοι που μπορούν να σώσουν την κατάσταση είναι οι πολίτες. Εκείνοι που ενδιαφέρονται για το κοινό καλό είναι ενημερωμένοι και αποφασισμένοι να κάνουν όσα γενναία βήματα προς τα μπροστά απαιτεί μια ουσιαστική αλλαγή.
