Ο,τι δεν μπορούν να ερμηνεύσουν το καθυβρίζουν. Κλασική περίπτωση προβληματικής ανάλυσης της πραγματικότητας από τη χλομή, ατιμωτικά ηττημένη, αμήχανη κι εκτός εποχής πολιτική τάξη της χώρας.
Οι μαθητές έχουν ξεσηκωθεί για τη Μακεδονία μας, αλλά και για το σύνολο των εθνικών θεμάτων, και η κυβέρνηση έχει την αυταπάτη ότι αν τους αποκαλέσει χρυσαυγίτες, αν τους πει φασίστες, αν τους συκοφαντήσει ότι τάχα το κίνητρό τους είναι το «μίσος» κι αν τους απειλήσει με τον τρόπο που συνηθίζεται από την Αριστερά, θα μπορέσει να σταματήσει το ρεύμα της Ιστορίας, που παρασύρει τα πάντα στο διάβα του.
Από την άλλη, πρέπει να επισημανθεί ότι και η Νέα Δημοκρατία απαιτείται να πάρει ξεκάθαρη θέση πάνω στο ζήτημα. Δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από ακατάληπτες ανακοινώσεις που εξισώνουν το ορθό με το λάθος και παίρνουν ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε όσους υπερασπίζονται την πατρίδα κι εκείνους που θέλουν να την εκποιήσουν σε γεωπολιτικά… ενεχυροδανειστήρια.
Η «δημοκρατία» έχει επισημάνει ότι τα σχολεία υπάρχουν για να παρέχουν Παιδεία και οι καταλήψεις δεν αποτελούν μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το εσφαλμένο μιας τακτικής ακυρώνει την πολιτική πραγματικότητα ή την ορθότητα των αιτημάτων όσων προβαίνουν σε καταλήψεις.
Οι μαθητές έχουν δίκιο που διαμαρτύρονται για τη Μακεδονία. Είναι όντως προδοτική η συμφωνία των Πρεσπών και οι νέοι άνθρωποι έχουν κάθε δικαίωμα να φωνάζουν, να εξεγείρονται, να καταγγέλλουν όσους ζημιώνουν τα εθνικά συμφέροντα και χαρίζουν κομμάτια από την Ιστορία μας σε ξένους.
Είναι δόλιο η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, που διαφωνεί με τη Συμφωνία των Πρεσπών, να ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή ή με οποιοδήποτε άλλο κόμμα. Το έθνος των Ελλήνων ξεπερνά κόμματα και παρατάξεις. Δεν είναι κάτι εφήμερο, ούτε μπορεί να περιχαρακωθεί ιδεολογικά.
Αντί οι καθεστωτικοί της πολιτικής να στρέφονται εναντίον των μαθητών, θα ήταν καλύτερο να τους ακούσουν. Καλύτερα να συμβιβαστούν αυτοβούλως με το μέλλον, που ανήκει στη νεολαία μας, παρά να υποχρεωθούν να το κάνουν.
