Το συλλαλητήριο σήμερα στέλνει ηχηρό μήνυμα εντός και εκτός Ελλάδας. Οι Ελληνες διαμαρτύρονται και διαχωρίζουν τη θέση τους από εκείνους που προωθούν την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, επειδή πράττουν το αυτονόητο: Δεν παραδίδονται.
Για τον Ελληνισμό είναι αδιανόητο να υποχωρείς σε μια αναμέτρηση είτε με ισχυρότερο είτε με πιο ανίσχυρο αντίπαλο, χωρίς να τιμήσεις το αίμα των προγόνων που χύθηκε ώστε να εξασφαλιστεί η ελευθερία των επόμενων γενεών και να ποτιστεί το δέντρο της εθνικής ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας. Δεν ήταν εθνική ιδεολογία ο ενδοτισμός και η προδοσία, και δεν είναι ούτε σήμερα, παρά τη συστηματική προπαγάνδισή τους από τα μέσα παραγωγής εντυπώσεων και τις κούφιες δημοκοπίες των πολιτικάντηδων.
Η αρχή της επιτάχυνσης στο ράλι της καταστροφής της πατρίδας έγινε τη μαύρη ημέρα των Ιμίων, τη μεγάλη ντροπή που άφησε πίσω της η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. Από εκείνο το χρονικό σημείο κι έπειτα η πολιτική εξουσία προσπαθεί να πείσει τον ελληνικό λαό ότι δεν αξίζει να αγωνίζεται για κάτι, παρά μόνο για τα ψίχουλα των επιδομάτων, των χαρτζιλικιών που πετούν οι Ευρωπαίοι και για την καλή γνώμη που πρέπει να έχουν για τη χώρα οι ξένες δυνάμεις. Αυτές είναι οι «αξίες» που θέλουν να περάσουν ως «αδιαπραγμάτευτες» οι εξουσιαστές.
Η εθνική καταστροφή της σύναψης -και πολλώ δε μάλλον της ενεργοποίησης- της Συμφωνίας των Πρεσπών έχει πολλούς πατεράδες. Εδώ και δεκαετίες το σύμπλοκο εξουσίας της πολιτικής, της λεγόμενης «διανόησης και κουλτούρας», αλλά και των οικονομικά ισχυρών ασχολείται με την αναπαραγωγή της προπαγάνδας των ξένων στο εσωτερικό της πατρίδας. Αντί να προσπαθούν να ακουστεί στο εξωτερικό και να γίνει κατανοητή από όλους η ελληνική άποψη, εισάγουν τα βάρβαρα κελεύσματα και προσπαθούν πάντα να τα επιβάλουν ως τις απόλυτες αλήθειες και ως τον μονόδρομο που οφείλουμε όλοι να ακολουθήσουμε μέχρι την ολοκληρωτική υποταγή και την εξαφάνιση των Ελλήνων από τον χάρτη των ζώντων εθνών.
Οι συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών θα αγγίξουν τους πάντες σε πολλούς, κρίσιμους τομείς του βίου τους και θα ισχύουν για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα – τουλάχιστον έως ότου αλλάξει άρδην το τοπίο στα ανώτατα κλιμάκια των διαφόρων εξουσιών.
