Στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ έπεσε ξύλο. Μέλη του ΠΑΜΕ, το οποίο είναι μετωπική οργάνωση του ΚΚΕ, αξίωσαν («δημοκρατικότατα») την αποβολή από την αίθουσα του προέδρου της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων και ήρθαν στα χέρια με μέλη της ΠΑΣΚΕ, του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ.
Το αποτέλεσμα από όλο το σούσουρο και τις ασχήμιες είναι σούσουρο και ασχήμιες και υπονόμευση του μέλλοντος των εργαζομένων. Αυτοί που κρατούν τη μοίρα των δικαιωμάτων της εργατιάς στα χέρια τους, αντί να κάνουν σοβαρά τη δουλειά τους, συμπεριφέρονται σαν τραμπούκοι και ξυλοδέρνονται.
Η παρακμή που συμβολίζουν οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και το ΠΑΜΕ δεν είναι… χθεσινή. Η ρίζα του κακού έχει διαβρώσει τον κόσμο της εργασίας εδώ και δεκαετίες, και οι ίδιες οι καταστάσεις ξεγυμνώνουν τις ανάξιες ηγεσίες και τα ανυπόληπτα συνδικάτα που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τους εργαζομένους.
Για το ΠΑΜΕ δεν χρειάζονται πολλά σχόλια. Η τραμπούκικη δράση του και το γεγονός ότι αποτελεί πολιτικό εργαλείο του πιο αντιδραστικού, ξεπερασμένου και απροκάλυπτα αντιδημοκρατικού κόμματος, του ΚΚΕ, αρκεί για να δείξει την «ποιότητα» του φορέα. Και συν τοις άλλοις πρόκειται για μια οργάνωση που χαρακτηρίζεται για την υποκρισία της. Οταν το ΚΚΕ απέλυε κακήν κακώς υπαλλήλους από τις κομματικές επιχειρήσεις (902, Ριζοσπάστης, Τυποεκδοτική) το ΠΑΜΕ σφύριζε αδιάφορα, διότι το κόμμα δεν μπορούσε να στραφεί εναντίον του… εαυτού του.
Από την άλλη, η παγίως αξιοθρήνητη ΓΣΕΕ έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία της από την εποχή που άπαντες γνώριζαν ότι είχε μετατραπεί σε συνδικαλιστικό εργαλείο του ΠΑΣΟΚ και οι πρόεδροί της διορίζονταν υπουργοί Εργασίας από τον εκάστοτε πρόεδρο του κόμματος.
Επίσης η ανυπαρξία της ΓΣΕΕ έχει περίτρανα αποδειχθεί και την περίοδο των Μνημονίων. Πέρασαν τερατώδεις αντεργατικοί νόμοι και η ΓΣΕΕ ως αντίδραση κήρυττε εθιμοτυπικού χαρακτήρα στάσεις εργασίας και 24ωρες απεργίες. Η ΓΣΕΕ δεν είναι σε θέση να αποφασίσει τη νέα διοίκησή της και θα υπερασπιστεί τους εργαζομένους;
Από παντού προδομένη η εργατιά.
Συνδικαλιστές για τα μπάζα
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
