Οι ημέρες που περνάμε είναι «πονηρές». Είναι, επίσης, επικίνδυνη η περίοδος κατά την οποία θα γίνονται οι συνεννοήσεις για τους υδρογονάνθρακες και την εκμετάλλευσή τους. Οι Τούρκοι παζαρεύουν, κατά τα ανατολίτικα ειωθότα, όλα όσα μπορούν να φανταστούν. Στο παιχνίδι των «διαπραγματεύσεων», τις οποίες πάντοτε συνοδεύουν με νταηλίκια και απειλές (κούφιες και μη), οι αδιόρθωτοι γείτονές μας βάζουν και πράγματα που δεν έχουν! Θέτουν στο τραπέζι των συζητήσεων και αγαθά που ανήκουν στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, απλά ισχυριζόμενοι ότι μπορεί τώρα να μην τους ανήκουν, αλλά είναι αποφασισμένοι να τα διεκδικήσουν και δύνανται -με τη χρήση βίας- και να τα κατακτήσουν.
Ενα από τα «ατού» που δεν έχουν ακόμα είναι οι S-400. Και αυτό το παζαρεύουν για να πάρουν στο τέλος κομμάτι από το Αιγαίο και τα «προικιά» της Κύπρου. Ο Ερντογάν και το τουρκικό κατεστημένο ξέρουν καλά ότι οι Αμερικανοί δεν θέλουν να προμηθευτούν οι Τούρκοι το συγκεκριμένο ρωσικό οπλικό σύστημα και απεύχονται να «χαθεί» η Τουρκία από τη Δύση (ένας παράλογος φόβος, αφού ουδέποτε η Τουρκία αποτέλεσε μέρος του δυτικού συστήματος).
Οι ΗΠΑ, ως αναμενόμενο, ευχαρίστως θα θυσίαζαν κι αυτές με τη σειρά τους κάτι που δεν έχουν για να κάνουν απερίσπαστες τις συνηθισμένες μπίζνες τους με τους Τούρκους. Αυτό που εύκολα θα χάριζαν οι Αμερικανοί στους ανατολίτες νατοϊκούς «συμμάχους» μας είναι τμήματα του Ελληνισμού – είτε πρόκειται για όσα ανήκουν στο ελληνικό κράτος είτε στο κυπριακό. Με λίγα λόγια, οι Τούρκοι μπορεί να κάνουν πίσω την τελευταία στιγμή στο ζήτημα των S-400, αρκεί να πάρουν (με τις ευλογίες των ΗΠΑ και της Ε.Ε.) κάτι δικό μας.
Σ’ αυτή την περίπτωση και το τυρί είναι ορατό αλλά και η φάκα. Οι Τούρκοι είναι οι γνωστοί εχθροί του έθνους μας και οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. οι γνωστοί «σύμμαχοι», που πάντοτε κάτι κερδίζουν όταν εμείς ηττώμεθα και οι ισχυροί του κόσμου τούτου διαμοιράζουν τα ιμάτιά μας.
Γι’ αυτό ο Ελληνισμός χρειάζεται ενότητα. Είναι άμεση ανάγκη, τουλάχιστον στο μείζον εθνικό ζήτημα, στη νο 1 απειλή που αντιμετωπίζει το έθνος μας, να δημιουργηθεί ένα αρραγές μέτωπο, το οποίο θα έχει μία θέση: την παντί τρόπω απόκρουση επιθετικών ενεργειών, την υπεράσπιση των συμφερόντων της πατρίδας και την απομόνωση των εθνομηδενιστικών μειοψηφιών και πολιτικών… φαντασμάτων, που εκφράζονται από μειοδοτικά σοφίσματα και σαλπίσματα άτακτης υποχώρησης σαν αυτά που έγραψε πρόσφατα σε άρθρο του ο πρωθυπουργός των Ιμίων Κώστας Σημίτης.
Μέχρι τώρα σε αυτό το ζήτημα και ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν δώσει καλά δείγματα γραφής. Μένει να δούμε τη συνέχεια.
