Ο Ερντογάν αγοράζει S-400 από τους Ρώσους, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ γκρινιάζει, αλλά το ανέχεται, και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg στην ιστοσελίδα του αναρτά άρθρο με τίτλο «Η Τουρκία εγκατέλειψε τη Δύση – Στα τσακίδια!».
Ομως, το Bloomberg δεν ξεκαθαρίζει τι εννοούμε «Δύση». Τι είναι αυτό που κάνει το πνευματικό υπερσύνολο που αποκαλούμε δυτικό πολιτισμό να διαφέρει από τον αφρικανικό και τον ασιατικό; Φυσικά, εκείνο που αποκαλείται Δύση είναι ένα αξιακό σύστημα και μια πολιτισμική πρόταση η οποία δομήθηκε έχοντας ως βασικά συστατικά τον ελληνικό πολιτισμό, το ρωμαϊκό δίκαιο και τη χριστιανική θρησκεία.
Ολα αυτά «διακλαδώθηκαν» σε κάθε γνωστή και άγνωστη πτυχή της ζωής μας – από τη μουσική και τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ένας Δυτικός την έννοια του κάλλους έως τις γεύσεις και τα πράγματα τα οποία ενδιαφέρεται να διαβάζει στον ελεύθερο χρόνο του.
Η Δύση ξεκίνησε όπως όλα τα πράγματα στη ζωή για να φτάσει μέχρι το υλικό πεδίο: από ιδέες. Η εντύπωση που κάνουν η Ακρόπολις των Αθηνών, ο καθεδρικός Ναός της Νοτρ Νταμ, το Κολοσσαίο, το παλάτι του Ουίνδσορ και η όπερα της Βιένης είναι διαφορετική σε κάποιον που μεγάλωσε έχοντας ως κεντρικό άξονα της ζωής του το δυτικό πολιτισμικό εποικοδόμημα σε σχέση με κάποιον άλλον που ανατράφηκε με τις αξίες του Ισλάμ ή του βουδισμού.
Η Τουρκία προφανώς και δεν ανήκει σε αυτό που λέμε Δύση διότι ουδέποτε ήταν κομμάτι της! Μόνο γεωγραφική αναφορά έχει – και μάλιστα εκείνη που ανήκε στους Ελληνες. Η Τουρκία ποτέ δεν ασπάστηκε τις δυτικές ανθρωπιστικές αξίες. Πού και πού, πάνω από το φέσι φοράει κι ένα ημίψηλο καπέλο…
Απλούστατα, τα τουρκικά συμφέροντα συνδέθηκαν με το ΝΑΤΟ και εξυπηρετήθηκαν από την Ευρώπη λόγω του ανταγωνισμού που είχαν αναπτύξει οι δυτικές χώρες προς το λεγόμενο ανατολικό μπλοκ, το οποίο κατά έναν εντελώς ειρωνικό τρόπο περιλάμβανε μία κατεξοχήν ευρωπαϊκή χώρα, τη Ρωσία.
Πόσο «δυτικό» είναι μία χώρα να καμαρώνει για τις γενοκτονίες που έχει διαπράξει, να χλευάζει, να ειρωνεύεται και να απειλεί τους απογόνους των εκατομμυρίων θυμάτων της;
Πού υπάρχει αυτό που αντιλαμβανόμαστε εμείς ως πολιτισμό όταν καταπατούνται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και δολοφονούνται ή φυλακίζονται άνθρωποι για τις απόψεις τους και τη στάση τους απέναντι στην έννοια της ελευθερίας;
Και η βασική ερώτηση: Πόσο καιρό θα επιμένει να αυταπατάται η Δύση νομίζοντας ότι μπορεί να εξαγοράζει την εύνοια του θηρίου ταΐζοντάς το περισσότερο μέχρι του σημείου να μην μπορεί να το ελέγχει;
Κακά τα ψέματα. Η Τουρκία είναι το δεύτερο Ιράν και βρίσκεται δίπλα μας.
