Τα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών ήταν πιο «άνοστα» και από τα -υποχρεωτικώς λιτά- φαγητά που μαγειρεύονται στα νοσοκομεία, χωρίς, ωστόσο, να έχουν τη θρεπτική αξία που έχουν τα εδέσματα τα οποία προσφέρονται στους ασθενείς.
Οι πολιτικοί κάνουν τα ίδια και τα ίδια, κι επιμένουν στα ίδια, όντες πεπεισμένοι ότι αυτό που καταφέρνουν -το σχεδόν τίποτα- είναι το μόνο εφικτό για τη χώρα.
Η αλήθεια είναι ότι αυτό το… σχεδόν τίποτα είναι το μόνο που δύνανται εκείνοι να προσφέρουν. Το ελάχιστο πολιτικό αποτέλεσμα δεν αρκεί για την Ελλάδα και σίγουρα δεν είναι αυτό που αξίζει στους Ελληνες, οι οποίοι χρυσοπληρώνουν ένα πανάκριβο κράτος που δεν λειτουργεί και παραλύει στην πρώτη βροχή και την πρώτη χιονόπτωση.
Ενα από τα βασικότερα προβλήματα της ελληνικής πολιτικής τάξης είναι η αδυναμία πολλών εκ των επιφανέστερων εκπροσώπων της να αντιληφθούν τις ανάγκες της πλειονότητας, να τις εκφράσουν και να ανταποκριθούν επιτυχώς στις απαιτήσεις των καιρών. Συμπεριφέρονται λες και υπάρχει ένας άγραφος, αλλά περίπου… ιερός «μπούσουλας» ανεπαρκούς απόδοσης, τον οποίο δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να παραβιάσουν.
Η πατρίδα μας δεν μπορεί να μένει κολλημένη στον μεταπολιτευτικό βάλτο. Αυτό το μαρτυρούν οι αριθμοί: Ο πληθυσμός μειώνεται, οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις, η οικονομία παραπαίει και ο περίγυρός μας δείχνει προθέσεις επέκτασης σε βάρος μας.
Αυτό που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία είναι αληθινή πολιτική, όχι επικοινωνιακά τρικ. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να απαντηθεί τάχιστα η τεράστια πρόκληση του ισλαμικού εποικισμού της χώρας. Επειτα, να δοθούν κίνητρα στους Ελληνες να δημιουργήσουν οικογένειες και να κάνουν παιδιά. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με τα επίπεδα της ανεργίας που υπάρχουν σήμερα, την άγρια φορολόγηση και την ύφεση, που έχει μετατρέψει την αγορά σε κρανίου τόπο. Φυσικά, η πολιτική πρέπει να βρει πόρους και να προβεί σε νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε να εμπεδωθεί η δημόσια τάξη στην Ελλάδα και να ενισχυθεί η εθνική άμυνα.
Αυτά τα απλά χρειάζονται. Απλά μεν, αλλά ακατόρθωτα για τους ανεπαρκείς…
