«Κάθε κρίση είναι μια ευκαιρία». Η φράση ισχύει για όλους όσοι έχουν τους πόρους για να εκμεταλλευτούν τις κρίσεις. Οι άποροι εξ ορισμού δεν έχουν τους πόρους αλλά ούτε και τις δυνατότητες να εκμεταλλευτούν οτιδήποτε. Αντιθέτως, γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης από τους ισχυρούς. Έτσι είναι η φύση των γήινων πραγμάτων και δεν πρόκειται να αλλάξει – τουλάχιστον για πολύ καιρό ακόμα.
Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστεί και η πρόταση της Κομισιόν για την πρώτη απόπειρα επιστροφής στην «κανονικότητα» του τουρισμού στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ των πολλών που δημοσιεύτηκαν ως προτάσεις – ντιρεκτίβες ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ακόλουθο: «Υπηρεσίες ιχνηλάτησης και προειδοποιητικά μηνύματα μπορούν να χρησιμοποιούνται μέσω εφαρμογών κινητών τηλεφώνων σε εθελοντική βάση. Αυτές οι εφαρμογές θα λειτουργούν διασυνοριακά».
Η βιομηχανία του άγριου φακελώματος των πολιτών που ανακοινώνεται με τις παραπάνω «τεχνοκρατικού» τύπου διατυπώσεις προσπαθεί να… κρυφτεί πίσω από την καθησυχαστική «εθελοντική βάση» της… ιχνηλάτησης, η οποία θα γίνεται μέσω εφαρμογών στα κινητά τηλέφωνα των ταξιδιωτών.
Οι απορίες που προκαλεί η φάμπρικα των ιχνηλατήσεων είναι πολλές: Σε ποιο όργανο της Ε.Ε. και με τη συμμετοχή ποιων πολιτικών και «ειδημόνων» εξετάστηκε αυτό το ενδεχόμενο; Γιατί δεν ενημερώθηκε η κοινή γνώμη σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες γι’ αυτή την υπόθεση, αλλά αντ’ αυτού επιλέχθηκε η λύση μιας ανακοίνωσης με το χρυσωμένο χάπι του… εθελοντισμού στο φακέλωμα; Ποιοι θα έχουν πρόσβαση στα δεδομένα των μετακινήσεων των ταξιδιωτών αλλά και σε όλες τις λεπτομέρειες των ιατρικού τύπου πληροφοριών που θα συγκεντρώνουν οι εμπλεκόμενες με τα ταξίδια υπηρεσίες;
Ο κορονοϊός εξελίσσεται σε μια ιδανική ευκαιρία των εχόντων την ισχύ να εξουθενώσουν κι άλλο τους αδυνάτους, να περιορίσουν τις ελευθερίες και τα δικαιώματά τους και να τελειοποιήσουν όλες τις μεθόδους και τα τρικ της χειραγώγησης των μαζών που διαθέτουν.
