Το ΝΑΤΟ λειτουργεί σαν παράρτημα της κυβέρνησης Ερντογάν και ο γενικός γραμματέας της «συμμαχίας» Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε: «Υπάρχει εμπάργκο όπλων στη Λιβύη στο οποίο πρέπει να συμμορφωθούν όλες οι πλευρές. Αυτό δεν σημαίνει ότι η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση του Φαγέζ αλ-Σάρατζ και ο Χαφτάρ μπορούν να μπουν στην ίδια εξίσωση. Επομένως, το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να στηρίξει την κυβέρνηση της Τρίπολης».
Η στήριξη των ενεργουμένων του Ερντογάν από το ΝΑΤΟ ήδη αποτελεί μεγαλοπρεπές άδειασμα προς την Ελλάδα και συνιστά ευθεία αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, μια και η κυβέρνηση του Σάρατζ έχει υπογράψει το παράνομο και νομικά ανυπόστατο μνημόνιο που καθορίζει την ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης.
Το ΝΑΤΟ, δηλαδή οι ΗΠΑ, δεν σπάει την παράδοση. Ενίοτε γκρινιάζει εναντίον της Τουρκίας, αλλά τελικά λειτουργεί υπέρ της – όπως κι αν κινηθεί η πατρίδα του Κεμάλ, όσα εγκλήματα κι αν διαπράξει, όσο κι αν «φλερτάρει» με την τρομοκρατία ή με χώρες ανταγωνιστικές ή ακόμα και εχθρικές προς την Αμερική, όπως η Ρωσία και η Κίνα.
Το πρόβλημα δεν το έχουν οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και οι λοιποί νατοϊκοί. Η ροπή τους στην εγκληματικότητα δεν περιορίζεται μόνο στον εξευμενισμό του κράτους «συμμορία» της Τουρκίας, αλλά φτάνει μέχρι το σημείο να βομβαρδίζουν χώρες όπως η Σερβία.
Το πρόβλημα το έχει η Ελλάδα με τις χλομές, πειθήνιες και ανήμπορες να σταθούν στο ύψος τους κυβερνήσεις που παραχωρούν στους Αμερικανούς γην και ύδωρ δίχως καν να πάρουν τα στοιχειώδη ανταλλάγματα. Αρκούνται μόνο στις κούφιες διαβεβαιώσεις των Αμερικανών πρέσβεων στην Ελλάδα ότι αποτελούμε «στρατηγικό σύμμαχο». Είμαστε το καλό παιδί της γειτονιάς που τρώει όλο το… ξύλο.
Είναι ζήτημα υψίστης εθνικής σημασίας να μη στηριχθεί από το ΝΑΤΟ η κυβέρνηση των ανδρεικέλων του τυράννου Ερντογάν, διότι η αναγνώρισή της θα αποτελέσει αρχή εθνικών συμφορών και εδαφικού ακρωτηριασμού. Υπάρχουν οι τρόποι να πειστούν οι σύμμαχοι. Η θέληση είναι το ζητούμενο…
