19 Μαΐου. Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τους Τούρκους. Δεν ξεχνάμε τίποτε απ’ όσα έγιναν. Αγωνιζόμαστε για να δικαιωθούν τα θύματα του Κεμάλ και των δολοφόνων που είχε υπό τις διαταγές του.
Η επιθυμία του λαού μας να αποδοθεί δικαιοσύνη είναι διαχρονική. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου σε όσο το δυνατό περισσότερες χώρες είναι ένα από τα σημεία της εξωτερικής πολιτικής μας στο οποίο πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία. Το αμέσως επόμενο βήμα είναι να υποχρεωθεί η Τουρκία να καταβάλει και ιστορικές – πολιτικές, αλλά και οικονομικές επανορθώσεις στα θύματα της Γενοκτονίας και στους απογόνους τους.
Όπου υπάρχει επιμονή, οι αντιρρήσεις και οι ενστάσεις των άλλων χωρών κάμπτονται. Είναι γνωστή η ιστορία και πειστικό το παράδειγμα των Αρμενίων που δεν έχουν εγκαταλείψει ποτέ τον αγώνα της δικαίωσης του δικού τους αίματος που έχυσαν οι Τούρκοι. Ούτε μήνας δεν περνά δίχως να εκδηλωθεί από την πλευρά των Αρμενίων μια πολιτική πρωτοβουλία για την αναγνώριση της δικής τους Γενοκτονίας από τους Τούρκους.
Επιπλέον, οφείλουμε πάντα να έχουμε κατά νου ότι στην Ιστορία τίποτε δεν είναι ανέφικτο και τίποτε δεν έχει ξεπεραστεί οριστικά. Η Ελλάδα δεν έχει «χαμένες» εθνικές υποθέσεις και «χαμένες» πατρίδες. Αυτές είναι φράσεις που έχουν επαναληφθεί χιλιάδες φορές από τα στόματα πολιτικών που έχουν ρίξει λευκή πετσέτα και δεν σκοπεύουν να διεκδικήσουν τίποτα για λογαριασμό της Ελλάδας επειδή δεν πιστεύουν στο έθνος, στα δίκαιά του και στις δυνάμεις του.
Ούτε ο κίνδυνος της επανάληψης των αγριοτήτων των Τούρκων έχει ξεπεραστεί. Η πολιτική που ασκούν οι κυβερνήσεις της γείτονος, οι δεδηλωμένες προθέσεις τους και η ιδεολογία που συνέχει το σύνολο το οποίο αποκαλείται «Τουρκία» είναι ξεκάθαρα σημάδια ότι έχουν σκοπό να κάνουν ξανά όσα έκαναν στο παρελθόν – και με πολλαπλάσια ένταση και αποφασιστικότητα.
