Ο δυστοπικός εφιάλτης «1984» του Τζορτζ Οργουελ ξεκίνησε ως μυθιστόρημα κοινωνικής και πολιτικής επιστημονικής φαντασίας, αλλά στις ημέρες μας υλοποιείται λέξη προς λέξη. Οσα διαβάζαμε σε αυτό το έργο και μας έκαναν να απορήσουμε με την καλπάζουσα φαντασία του συγγραφέα τώρα αποτελούν… ειδήσεις!
Η παράταξη των επικυρίαρχων με τις ορθοπολιτικές εμπροσθοφυλακές τους σπάζουν αγάλματα, λεηλατούν πόλεις, προσπαθούν να καταφέρουν με τη λεκτική ή σωματική βία ραγδαίες μεταβολές στην κοινωνική και πολιτική λειτουργία και να επιβάλουν ένα καθεστώς ιδεολογικής τρομοκρατίας.
Οι δυτικές κοινωνίες, μέσω ενός ιδιότυπου πνευματικού μιθριδατισμού, έχουν συνηθίσει στον παραλογισμό. Εφτασαν στο σημείο να αποποιούνται την ίδια την ταυτότητα, την Ιστορία και τις παραδόσεις τους για να μη θίξουν όσους φωνασκούν και ακολουθούν μια οδό που οδηγεί στην αυτοχειρία.
Ενδεικτικό των προαναφερθέντων είναι η απόσυρση της κινηματογραφικής ταινίας «Οσα παίρνει ο άνεμος» από την πλατφόρμα HBO Max, επειδή ορισμένοι πανεπιστημιακοί καθηγητές της συμφοράς ισχυρίστηκαν ότι αυτή αποτελεί πλέον ένα… ατού όσων επιδιώκουν την αναθεώρηση της Ιστορίας του αμερικανικού Νότου και της ιστορίας της δουλείας! Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι βρίσκονται άνθρωποι να διατυπώνουν τόσες πολλές ανοησίες μαζεμένες, αλλά ότι δεν συναντούν αντίσταση.
Η πλειοψηφία των πολιτών των χωρών που ταλαιπωρούνται από την ορθοπολιτική τυραννία δεν πιστεύει ούτε λέξη απ’ όσα της επαναλαμβάνουν με θρησκευτικό ζήλο οι ομιλούσες κεφαλές της τηλεόρασης και οι στομφώδεις «πένες» των εντύπων και του διαδικτύου. Ομως, η σιωπηλή πλειοψηφία παραμένει σιωπηλή, παθητική και σε τελική ανάλυση ανίσχυρη επειδή δεν έχει συγκροτηθεί ακόμα ως πολιτικό και κοινωνικό σώμα. Είναι πολλές μεν οι μονάδες αλλά μία μία αντιμετωπίζονται εύκολα από τη νεοταξική μειοψηφία. Για να ενωθούν και να επιβάλουν την ισχύ τους, χρειάζονται εμπνευσμένη και στιβαρή πολιτική εκπροσώπηση.
