Το ψάρι βρόμισε πρώτα από το κεφάλι και η σήψη έχει φτάσει μέχρι την ουρά. Η μαφιοζοποίηση του κράτους είναι σχεδόν πλήρης. Ακόμα κι εκείνοι που δεν συμμετέχουν στο οργιαστικό πάρτι της διαφθοράς είναι μέτοχοι της παρακμής διά της σιωπής τους. Αυτές είναι οι πρώτες σκέψεις που ήρθαν στον νου πολλών Ελλήνων, τη στιγμή της ακρόασης των διαλόγων του πρώην αρχηγού της Πυροσβεστικής Βασίλη Ματθαιόπουλου με τον αξιωματικό της Πυροσβεστικής Δημήτρη Λιότσιο, ο οποίος είχε αναλάβει να φέρει σε πέρας την έρευνα για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι.
Ίσως το ανατριχιαστικότερο σημείο της συνομιλίας είναι εκείνο όπου ο Ματθαιόπουλος λέει στον Λιότσιο ότι στο παρελθόν είχαν αφεθεί στη μοίρα τους και στο έλεος των πυρκαγιών η Μάνη και τα Κύθηρα για λόγους… ανταγωνισμού μεταξύ αξιωματικών της Πυροσβεστικής! Ο ένας ήθελε να «καθαρίσει» τον άλλον και γι’ αυτό τον άφησε δίχως εναέρια μέσα την ώρα που μαίνονταν οι πυρκαγιές!
Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι επιβάλλεται μεν, αλλά δεν αρκεί η αλλαγή προσώπων σε διάφορες υπηρεσίες του κράτους, όπως η Πυροσβεστική, η ΕΛ.ΑΣ., η Δικαιοσύνη, οι διευθύνσεις υπουργείων, κρατικών υπηρεσιών και ΔΕΚΟ. Είναι άμεση η ανάγκη να αλλάξει και ο τρόπος ανάδειξης των στελεχών στις θέσεις ευθύνης.
Ο κομματισμός και η πρωτόγονη οικογενειοκρατία που μαστίζουν τον δημόσιο βίο της χώρας πρέπει να τερματιστούν προτού δώσουν τη χαριστική βολή σε ό,τι έχει απομείνει από το ελληνικό κράτος. Δεν επιτρέπεται κάθε κομματάρχης και κάθε γόνος πολιτικού «τζακιού» να… κληρονομεί το κράτος και να διορίζει τους τοποτηρητές του σε θέσεις «κλειδιά» του Δημοσίου. Αυτή η… παράδοση διαιρεί τον λαό γιατί πολλαπλασιάζει τις αδικίες.
Τρόποι για να μειωθεί η ένταση του τσουνάμι της παρακμής υπάρχουν. Σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ, για παράδειγμα, γίνονται εκλογές ακόμα και για τις θέσεις του σερίφη, του ιατροδικαστή και του εισαγγελέα. Κάτι ανάλογο, προσαρμοσμένο στις ιδιαίτερες ανάγκες της χώρας μας, για διάφορες θέσεις και αρμοδιότητες, μπορεί να γίνει και εδώ, στην Ελλάδα.
