Οι χώροι εργασίας μετατρέπονται σε γαλέρες με δούλους-κωπηλάτες τους εργαζομένους και καπετάνιους τους εργοδότες. Η κυβέρνηση «διευθετεί» τα εργασιακά δικαιώματα των Ελλήνων… διακτινίζοντας τα κεκτημένα τους σε προηγούμενους αιώνες. Το πρώτο μεγάλο πλήγμα σε όσα δικαιούνται οι εργαζόμενοι είναι η κατάργηση του οκταώρου – κάτι που μέχρι πρότινος εθεωρείτο αδιανόητο και απαράδεκτο.
Ο υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης, προσπαθώντας να… χρυσώσει το χάπι της μετατροπής του εργασιακού τοπίου σε τριτοκοσμικό, παρέθεσε μια σειρά από ευχολόγια. Ενα από αυτά είναι το ακόλουθο:
«Προβλέπεται μια διευθέτηση του χρόνου εργασίας και ορισμένες περιόδους του χρόνου, που οι επιχειρήσεις μπορεί να έχουν αυξημένες ανάγκες, να μπορεί να πηγαίνει κανείς μέχρι τις 10 ώρες εργασίας. […] Ενας φοιτητής, ο οποίος δουλεύει και δίνει εξετάσεις, μπορεί να κανονίσει, αντί να πάρει άδεια άνευ αποδοχών, να πάρει άδεια μετ’ αποδοχών, να την πληρωθεί την άδεια, να δώσει το παιδί τις εξετάσεις του και σε αντιστάθμισμα να δουλέψει μερικές ώρες παραπάνω τις άλλες μέρες. Δίνουμε τη δυνατότητα στον ίδιο τον εργαζόμενο, αν το θέλει, κατόπιν αιτήματός του να ισχύσει η ρύθμιση αυτή για τον ίδιο. […] Απαγορεύεται να γίνει κάτι τέτοιο αν θέλει ο εργοδότης και δεν συμφωνεί ο εργαζόμενος».
Όλα όσα είπε ο κ. Χατζηδάκης μπορεί να φαίνονται λογικά σε ανθρώπους που δεν έχουν βγει ποτέ για μεροκάματο στην Ελλάδα ή ακόμα και στο εξωτερικό. Αν κάποιος αρχίζει τις δεκάωρες βάρδιες στη δουλειά του, δεν πρόκειται το ωράριο που «ξεχείλωσε» με τις ευλογίες της κυβέρνησης να ξανάρθει στις προηγούμενες «διαστάσεις» του με συμφωνία εργαζομένου και εργοδότη.
Στην Ελλάδα της εξαθλίωσης, των λουκέτων, της καλπάζουσας ανεργίας, της μνημονιακής ύφεσης και της εξαΰλωσης της αγοράς και λόγω της πανδημίας δεν υπάρχουν συμφωνίες εργαζομένων και εργοδοτών. Υπάρχουν αδικία και υποταγή, εκμετάλλευση και ανημπόρια.
Ξέρουμε καλά τι είδους κατάσταση είναι αυτή για την οποία μιλάει ο υπουργός Κ. Χατζηδάκης: η «συμφωνία» μεταξύ αρνιού και βοσκού για το πασχαλινό μενού.
