Η κυβέρνηση περισσότερο και από την πανδημία φοβάται τον διάλογο, την ελεύθερη συζήτηση πάνω σε ζητήματα αιχμής, την ανταλλαγή επιχειρημάτων με στόχο να πειστεί το κοινό.
Η αδυναμία του Κυριάκου Μητσοτάκη να σταθεί επαρκώς σε μη προστατευμένο και μη ελεγχόμενο χώρο πολιτικού διαλόγου ή δημοσιογραφικού ελέγχου των λόγων και των έργων της κυβέρνησης έχει παγιδεύσει ολόκληρη τη χώρα σε μια προβληματική κατάσταση. Τα σημαντικά και μείζονα προβλήματα κρύβονται κάτω από το χαλί, ενώ άλλα, ήσσονος σημασίας, υπερπροβάλλονται ώστε να δημιουργείται ο κατάλληλος -για το σύστημα Μητσοτάκη- αντιπερισπασμός.
Αυτό συμβαίνει και με την πανδημία. Η κυβέρνηση σκόρπισε λεφτά σε ΜΜΕ με διακηρυγμένο στόχο να ενημερώσει το κοινό για τον κορονοϊό. Ο ουσιαστικός στόχος ήταν διάφορος του επισήμου: η κυβέρνηση Μητσοτάκη τάισε με χρήμα ΜΜΕ ώστε να εξαγοράσει επικοινωνιακή ευμένεια.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αντέχει τις… δύσκολες ερωτήσεις για τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησής του. Δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε διαλογικούς αγώνες σε «εχθρικά» τερέν. Επιθυμεί δημοσιοσχετίστικες εμφανίσεις σε ασφαλείς για εκείνον γωνιές της ενημέρωσης. Γι’ αυτό φιμώθηκαν οι αντίθετες -από την επίσημη γραμμή- απόψεις. Γι’ αυτό δαιμονοποιήθηκαν και δέχτηκαν ανήθικες επιθέσεις σημαντικοί επιστήμονες που αμφισβήτησαν τις ιστορίες κυβερνητικής επιτυχίας στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού. Γι’ αυτό αποφεύχθηκε η συζήτηση για τις παρενέργειες των εμβολίων. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δημιουργήθηκε αμφιβολία στο κοινό σχετικά με την αναγκαιότητα του εμβολιασμού. Ηταν αναμενόμενο, άλλωστε: πώς είναι δυνατόν να συναινέσει κάποιος στον εμβολιασμό του όταν βλέπει να κουκουλώνονται οι παρενέργειες, να αποσιωπούνται σημαντικά περιστατικά, να μην έχει θέση στον δημόσιο διάλογο η αντίθετη άποψη;
Η κυβέρνηση με τον κουτσαβάκικο τσαμπουκά της, τη φίμωση της αντίθετης άποψης και τον αυταρχισμό της είναι η βασική υπαίτιος της τωρινής κατάστασης που βιώνουμε όλοι.
